Odmah po okupaciji, već tokom leta 1941. godine, u Novom Bečeju je formiran fudbalski klub DMKS Turul, u kome su učestvovali isključivo pripadnici mađarske nacionalnosti. Početkom 1942. godine, nakon osnivanja Banatske mađarske lige, Turul se uključuje u takmičenje za prvenstvo Banata.

Šandor Kiš spada u red retkih fudbalskih pregalaca. Kao izuzetno vredan i borben half, ostavio je dubok trag u ekipi Turula, a nakon Drugog svetskog rata nastupao je i za Zvezdu.

Laslo Gomba se još kao veoma mlad fudbaler pojavio na novobečejskoj fudbalskoj sceni. Zajedno sa Ferikom Kišom i Jožefom Čanjijem bio je među grupom entuzijasta koji su 1940. godine pokrenuli osnivanje novog kluba u Novom Bečeju pod imenom Napredak. Ubrzo po osnivanju klub menja ime u S. K. Zanatlija, gde je Laci brzo izborio mesto standardnog prvotimca i potvrdio svoj igrački kvalitet.

Fudbalski klub Zvezda započeo je sa radom u leto 1942. godine, ali uz vrlo skromne rezultate. U prvoj utakmici jedva je savladan slabiji tim Turula rezultatom 2:1, dok je već u drugom susretu Zvezda doživela težak poraz u Novom Bečeju od Banata iz Dragutinova (Novo Miloševo) – čak 1:8.

Bela Farkaš pripada generaciji fudbalera koja je stasavala u teškim godinama Drugog svetskog rata, ali je svojim darom i karakterom ostavila dubok trag u istoriji novobečejskog fudbala. Fudbalski talenat nasledio je od oca Geze Farkaša, istaknutog igrača predratnog Građanskog, ali je Bela po darovitosti i zrelosti u igri prevazišao porodično ime koje je nosio.

Ferenc Gomba, poznat među prijateljima i saigračima kao Feri ili Frici, bio je potpuna suprotnost svom starijem bratu Lacijemu po temperamentu. Brz, živahan i strastven, isticao se posebno kao levo krilo prvog tima DMKS Turul, još od samih početaka sezone 1941/42.

Vilmoš Kujan, rođen u Novom Bečeju, još kao dečak odlazi u Novi Sad na izučavanje zanata, gde ostaje sve do 1942. godine. Tokom boravka u Novom Sadu igrao je fudbal, što ga je po povratku u Novi Bečej učinilo jednim od najboljih lokalnih igrača. U DMKS Turulu, u ranim ratnim godinama, zajedno sa Ištvanom Bertom, bio je jedan od najvažnijih prvotimaca.

Svaki susret Zvezde i Obilića iz Kumana izazivao je izuzetno interesovanje publike, kako u Novom Bečeju, tako i u Kumanima. Teško je danas ukratko dočarati atmosferu tih utakmica, pa ćemo se poslužiti knjigom „Reportaže“ i preneti jednu reportažu sa tadašnjeg derbija, koja verno oslikava duh vremena i značaj ovog rivalstva.

U Novom Bečeju, sve do Drugog svetskog rata, više mladića zemljoradnika pokušavalo je da se bavi fudbalom, ali bez većeg uspeha. Razlog je bio jednostavan i surov: poljoprivredni radovi vremenski su se poklapali sa fudbalskom sezonom, pa je ove dve obaveze bilo gotovo nemoguće uskladiti. Većina njih odustajala je nakon nekoliko treninga, shvativši da ne mogu postići potrebnu formu i izboriti se za mesto u prvom timu.

Zdravko Gavrić je u Novom Bečeju živeo pod tuđim imenom, Zdravko Radosavljević, jer je izbegao hapšenje od strane Mađara u Starom Bečeju, koji je tada bio pod okupacijom Mađarske.