U okupiranoj Jugoslaviji, današnja Vojvodina bila je podeljena na tri dela. Srem je pripadao takozvanoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, Bačka je bila pripojena Mađarskoj, dok je Banat, pod upravom domaćih folksdojčera, bio neposredno vezan za Treći rajh. U svakoj od ovih okupacionih oblasti fudbal se razvijao u skladu sa političkim i društvenim prilikama koje su vladale u datoj sredini.
Tako je fudbal u Bačkoj bio uključen u takmičarski sistem Mađarske, dok su klubovi iz Srema igrali u okviru takmičenja NDH. Situacija u Banatu, međutim, bitno se razlikovala od ostalih delova Vojvodine.
Domaće nemačko stanovništvo u Banatu praktično se nije bavilo fudbalom. Razlog tome bila je masovna mobilizacija mlađeg muškog stanovništva, zbog čega nije bilo ni ljudstva koje bi moglo da učestvuje u sportskim aktivnostima. Ipak, u mestima gde su postojali uslovi za formiranje klubova pripadnika mađarske nacionalnosti, fudbalski klubovi su osnivani već tokom leta i jeseni 1941. godine.
Tokom 1942. godine organizovano je prvenstvo Banata u okviru takozvane mađarske lige, u kojoj su učestvovali svi mađarski klubovi sa ovog područja. Srpsko stanovništvo počinje da se organizovano bavi fudbalom tek od leta iste godine.
Međutim, u sredinama u kojima je, pored Srba, živelo i nemačko stanovništvo, Srbima nije bilo dozvoljeno osnivanje fudbalskih klubova niti igranje fudbala. Tako je u gradovima poput Velikog Bečkereka, Velike Kikinde, Vršca, Bele Crkve i Pančeva Srbima bilo zabranjeno da organizuju fudbalski život. Sa druge strane, Mađari su u većini ovih gradova — izuzev Vršca i Bele Crkve — imali svoje fudbalske klubove.
Komentari