Bela Farkaš pripada generaciji fudbalera koja je stasavala u teškim godinama Drugog svetskog rata, ali je svojim darom i karakterom ostavila dubok trag u istoriji novobečejskog fudbala. Fudbalski talenat nasledio je od oca Geze Farkaša, istaknutog igrača predratnog Građanskog, ali je Bela po darovitosti i zrelosti u igri prevazišao porodično ime koje je nosio.
Bio je nešto viši od oca, krhke građe, ali izrazito žilav i izdržljiv. Već sa svega šesnaest godina ušao je u prvi tim DMKS Turula, kluba osnovanog u leto 1941. godine, i odmah postao standardni, nezamenjivi prvotimac. Iako je Turul bio igrački slabiji od većine banatskih rivala, Bela se nametnuo kao jedan od njegovih najvažnijih fudbalera.
Igrao je mudro i racionalno, sa izuzetnim pregledom igre. Zahvaljujući prirodnom talentu, probleme na terenu rešavao je sa najmanje napora. Bio je glavni organizator igre Turula – podjednako važan u odbrani i u napadu – i jedan od nosilaca tima u utakmicama banatske mađarske lige tokom 1942. i 1943. godine. Posebno se isticao u lokalnim derbijima protiv Zvezde, u kojima su igrači Turula, i pored razlike u klasi, igrali sa izuzetnim žarom i borbenošću.
U najčešćem sastavu Turula, pored Ferenca Kiša, Vilija Farkaša, Lacija Gombe, Šanjija Kiša, Vilmoša Kujana i Ištvana Berte, upravo je Bela Farkaš važio za jednog od najperspektivnijih mladih fudbalera. Nije bio grub igrač niti sklon konfliktima – naprotiv, odlikovali su ga blaga narav, korektnost i sportsko ponašanje, kako na terenu, tako i van njega.
Posle završetka rata i prestanka rada Turula, Bela Farkaš nastavlja fudbalsku karijeru u novooformljenoj Slaviji iz Novog Bečeja. Već 1945. godine postaje standardni prvotimac ekipe koja osvaja prvenstvo Severnog Banata, pobedom nad reprezentacijom Zrenjanina od 3:1 u Zrenjaninu. Nakon tog uspeha, Bela je uvršten i u reprezentaciju Severnog Banata, koja je odigrala utakmicu protiv Sloge iz Pančeva, prvaka Južnog Banata.
Iako mu se smešila značajna fudbalska karijera, Bela Farkaš je paralelno gradio i profesionalni put van sporta. Završio je Medicinski fakultet i ceo svoj, nažalost kratak život, posvetio radu kao lekar u Domu zdravlja u Novom Bečeju. Tako je ostao upamćen ne samo kao izuzetno talentovan fudbaler ratne generacije, već i kao cenjen i posvećen lekar svog zavičaja.
Bela Farkaš zauzima posebno mesto u istoriji novobečejskog fudbala – kao simbol talenta, sportskog duha i generacije koja je, uprkos teškim vremenima, uspela da ostavi trajni trag.
Komentari