Nakon zloglasne Obznane, rad Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) u Kumanu je zabranjen, a raspuštena je i organizacija Srpske partije radničke Jugoslavije (SPRJ). Donošenjem Zakona o zaštiti države, najistaknutiji članovi KPJ preživljavali su teške dane. Ljubomir Čolić, sekretar partijske organizacije, zbog mučenja i maltretiranja preminuo je vrlo mlad nakon izlaska iz zatvora.
Poljoprivredni radnici izgubili su mogućnost legalnog borbenog delovanja, dok se njihov ekonomski položaj znatno pogoršao. Sve tekovine postignute 1919. i 1920. godine, poput osmočasovnog radnog dana i prava sklapanja kolektivnih ugovora, bile su ukinute. Organizacija KPJ u selu morala je prilagoditi svoju delatnost novim, ilegalnim uslovima rada.
U junu 1921. godine Nikola Kovačević, član ilegalnog Oblasnog partijskog veća za Vojvodinu, posetio je Kikindu, Kumane i nekoliko drugih mesta. Njegova misija bila je povezivanje partijskih organizacija i davanje orijentacije za rad u novim okolnostima.
Sekretar KPJ u Kumanu, Laza Blažić — Socijalista, bio je ključna ličnost u selu. Za izvršenje postavljenih zadataka angažovao je najborbeniji deo članstva KPJ. Laza je bio aktivan u revolucionarnom radničkom pokretu još pre Prvog svetskog rata, učestvujući kao omladinac u akcijama socijaldemokrata u Kumanu. Iako tada nedovoljno obrazovan, isticao se prirodnom inteligencijom i klasnom svešću. Zbog velikih materijalnih teškoća kratko je radio u Nemačkoj i SAD.
Tokom Prvog svetskog rata služio je u austrougarskoj vojsci, a zatim prebegao Rusima i završio u zarobljeništvu. Kasnije se borio na Dobrudži u redovima Prve srpske dobrovoljačke divizije. Učestvovao je u februarskoj i oktobarskoj revoluciji u Rusiji, borio se u Crvenoj gardi i postao član Boljševičke partije. U Crvenoj armiji naučio je da čita i piše, a 1921. godine završio je partijski kurs crvenih komandira. Po povratku u domovinu iste godine, počeo je obnavljati i jačati ilegalne partijske organizacije.
Bogato iskustvo stečeno u revoluciji omogućilo mu je da uspešno izvršava najodgovornije zadatke i učestvuje na sreskim, oblasnim i centralnim sastancima KPJ. Žandarmerija je budno pratila svaki njegov korak i o tome izveštavala Sresko načelstvo. Kao sekretar mesne organizacije KPJ, Laza je često odlazio na sastanke viših partijskih foruma, a njegovo odsustvo redovno je izazivalo raspisivanje poternica od strane vlasti.
Do 1923. godine, pod rukovodstvom Laze Blažića, KPJ u Kumanu se obnavlja i jača. Istovremeno se razvijao i Savez komunističke omladine. Na Drugoj zemaljskoj konferenciji KPJ, održanoj od 9. do 12. maja 1923. godine, delegat Jožef Hermal istakao je: „Što se tiče ilegalnih formacija, one na papiru nemaju ništa. Ima dosta grupa koje postoje, a u Gornjem (severnom) Banatu broj članova iznosi oko 200, dok je u Kumanu prema podacima oko 10.“ Kumančani, međutim, tvrde da ih je bilo oko 30.
Ovo revolucionarno jezgro, većinom sastavljeno od poljoprivrednih radnika i zanatlija, rukovodilo je celokupnom delatnošću radničkog pokreta u selu.
Komentari