Sa velikim ambicijama i do tada najkvalitetnijim sastavom, PVK Jedinstvo je dočekalo takmičarsku sezonu 1962. godine. Većina igrača nalazila se u najboljim sportskim godinama, između 19 i 22 godine starosti, dok su iskustvo ekipi donosili Sava Ivanić (29) i Petar Fa (25).
Treniralo se dva puta dnevno. Voda u novobečejskoj „Banji“ bila je prijatno topla, pa čak ni Miroljub Matić i Ivica Kovačev nisu oklevali da među prvima uskoče u bazen. Za novu sezonu sašivene su nove vaterpolo kapice, a klub je nabavio i dve nove kožne „Berger“ lopte. Mlađi igrači su ih brižljivo održavali, premazujući ih goveđim lojem i parket-pastom kako bi što duže ostale u dobrom stanju.
Prvu proveru forme Jedinstvo je imalo početkom jula na „Banji“, gde je odmerilo snage sa ekipom Odreda iz Kikinde (nekadašnjim Kikindom) i Železničarom iz Beograda. Iako su utakmice bile prijateljskog karaktera, Novobečejci su u oba susreta ostvarili ubedljive pobede, nagoveštavajući veliki potencijal za predstojeću sezonu.
Sredinom jula u Kikindi je održan prvi kvalifikacioni turnir na kojem su, pored Jedinstva, učestvovali Jezero iz Bele Crkve, Odred iz Kikinde i Proleter iz Zrenjanina. Jedinstvo je savladalo Jezero i Proleter, dok je sa Odredom odigralo nerešeno 3:3.
Za završni kvalifikacioni turnir Prvog republičkog razreda, koji je od te godine nosio naziv „A“ liga Srbije, iz ove grupe plasirali su se Jedinstvo i Jezero. Ekipa Jezera izborila je prolaz pobedama nad Odredom i Proleterom.
Iz bačke kvalifikacione grupe u „A“ ligu su se plasirali Bečej i Student, koji se te sezone dodatno pojačao dolaskom nekoliko igrača beogradskog Partizana.
Na otvaranju bazena u Kikindi
U nedelju, 10. avgusta 1962. godine, u Kikindi je svečano otvoreno gradsko kupalište i novi olimpijski bazen, izgrađen na mestu nekadašnje Stevančeve bare u centru grada.
Bila je to velika svečanost na koju su pozvani i vaterpolisti Jedinstva, tada smatrani najboljom ekipom u Banatu. Sa ekipom su putovali članovi uprave, navijačice i navijači, a ovog puta nisu morali da pešače nekoliko kilometara od železničke stanice, kao što je ranije bio slučaj.
Novobečejsku ekspediciju dočekala je sitna i uporna kiša, više nalik novembarskom nego avgustovskom vremenu. Ipak, domaćini i oko hiljadu gledalaca strpljivo su čekali početak svečanosti. Potpredsednik Opštine Kikinda održao je kratak govor, prilagođen neobično hladnim vremenskim uslovima.
Nakon ceremonije počele su pripreme za utakmicu. Dok su igrači pokušavali da se zagreju u hladnoj vodi novog bazena, članovi uprava klubova i politički predstavnici vreme su provodili u novoizgrađenom bifeu. Zato nije iznenađenje što je tokom poluvremena predsednik Jedinstva Miloš Rauški, dok su igrači drhtali uz ivicu bazena, u šali predložio da umesto šećera i limuna, kojima su se tada „dopingovali“, popiju po jedan „fićok“. Utakmica je završena zasluženom pobedom domaćina rezultatom 4:3.
Propuštena šansa za plasman u Drugu saveznu ligu
Finalni turnir „A“ lige Srbije održan je 15. i 16. avgusta 1962. godine u Beloj Crkvi. Jedinstvo je savladalo Student, dok je sa domaćim Jezerom odigralo nerešeno 4:4.
Ostali rezultati bili su takvi da je odluka o prvom mestu i plasmanu u kvalifikacije za Drugu saveznu ligu pala u direktnom duelu između Jedinstva i Bečeja. Pobednik tog susreta postajao je prvak i sticao pravo nastupa u završnim kvalifikacijama.
Posle prvog poluvremena rezultat je bio 2:2. U petom minutu drugog dela igre sudija Miško Stefanović iz Beograda isključio je igrača Jedinstva Živorada Berbakova do kraja utakmice, bez prava zamene, zbog navodnog namernog udaranja protivničkog igrača. Primorani da gotovo pet minuta igraju sa igračem manje, Novobečejci su na kraju poraženi rezultatom 5:3. Bečej je osvojio prvo mesto i izborio plasman u kvalifikacije za Drugu saveznu ligu.
Jedan zanimljiv detalj obeležio je ovaj meč. Nakon isključenja Berbakova, bek Jedinstva Petar Fa uspeo je da sa igračem manje postigne pogodak za vođstvo svog tima od 3:2. Bio je to njegov jedini gol za Jedinstvo te godine, zbog čega je među saigračima i navijačima dobio nadimak „dijamantski gol“. Ipak, ni taj pogodak nije mogao da spreči konačan poraz.
Po završetku utakmice gotovo cela ekipa Jedinstva zaplakala je, noseći sa sobom gorak osećaj sportske nepravde i propuštene prilike.
Kao uteha ostalo je priznanje koje je iste godine pripalo Živoradu Berbakovu. Novinari i sportski radnici Novog Bečeja izabrali su ga za sportistu godine u tradicionalnoj anketi lista „Sport“.
Na kraju sezone Berbakov je prešao u beogradsku Crvenu zvezdu, tadašnjeg prvoligaša, gde je nastavio uspešnu igračku karijeru. U periodu od 1962. do 1967. godine Crvena zvezda ostvarivala je zapažene rezultate i imala predstavnike u A i mladoj B reprezentaciji Jugoslavije.
Izvor: „Kikindska komuna“, br. 16, 19. avgust 1962. godine.
Fotografija: Ekipa PVK Jedinstvo u najjačem sastavu tokom finalnog turnira u Beloj Crkvi 1962. godine. S leva nadesno: Miroljub Matić, Pavle Sauer, Sava Petraškov, Milorad Kiselički, Ivan Kovačev, Živorad Berbakov, Petar Fa, Zlatoje Marić i kapiten Sava Ivanić.
Komentari