Razno u 2007. godini

DESETA KNJIGA LAZARA MEČKIĆA Mart 2007.

U organizaciji Narodne biblioteke Novi Bečej i Doma kulture, promovisana je nova knjiga Lazara Mečkića, „Sećanja na moja putovanja". Ovo je deseta po redu knjiga hroničara ovog kraja, Lazara Mečkića, koji je rođen u Kumanu, 1917. godine, a detinjstvo i mladost proveo u Novom Bečeju. O knjizi i autoru govorili su direktor Narodne biblioteke Agneš Đukičin i Radovan Popov, dugogodišnji prijatelj i saradnik Lazara Mečkića.

PRIZNANJE DOMU KULTURE Mart 2007.

Na svečanosti u Izvršnom veću AP Vojvodine u Novom Sadu, 29. marta 2007. godine, Domu kulture opštine Novi Bečej dodeljeno je priznanje Zavoda za kulturu AP Vojvodine - Iskre kulture za 2006. godinu. Nagradu je Zagorki Jegdić, direktoru Doma kulture opštine Novi Bečej, uručio profesor dr Miroslav Egerić, predsednik upravnog odbora Zavoda za kulturu AP Vojvodine.

ZAVIČAJNI KLUB NOVOBEČEJACA I VRANJEVČANA Mart 2007.

U Domu kulture opštine Novi Bečej, 31. marta 2007. godine, održana je Osnivačka skupština zavičajnog kluba, na kojoj je isti samo zvanično konstituisan, obzirom da još od 1985. godine klub kao takav postoji i svake godine organizuje skup zavičajaca.

Članovi inicijativnog odbora osnivačke skupštine Karolj Andre, Borivoj Ćurčić i dosadašnji predsednik Kluba Branislav Vojnov pripremili su tekst Odluke o osnivanju i Statut, koji je usvojilo dvadesetak prisutnih Novobečejaca i složilo se da klub ubuduće nosi ime Zavičajni klub Novobečejaca i Vranjevčana, te da mu sedište bude u Mesnoj zajednici Novi Bečej.

Negovanje kulturno-istorijskih tradicija Novog Bečeja, prikupljanje istorijske građe za zavičajnu zbirku, obeležavanje jubileja, afirmacija turizma i lovnog turizma Novog Bečeja, samo su deo programa rada zavičajnog kluba, koji će biti prezentovan članovima na skupštini, u avgustu mesecu, u vreme održavanja Velikogospojinskih dana.

Do prvog okupljanja zavičajaca novoizabrani upravni odbor na čelu sa Branislavom Vojnovim, izvršiće registraciju kluba po važećim propisima i pripreme za predstojeći godišnji sastanak.

IZLOŽBA RUČNIH RADOVA April 2007.

U zgradi Osnovne škole „Miloje Čiplić" u Novom Bečeju, 12. aprila 2007. godine otvorena je 9. izložba ručnih radova Saveza ljubitelja ručnih radova Vojvodine, čiji je domaćin, ove godine, Sekcija za ručne radove „Bokreta", koja radi u okviru Mađarskog kulturno-umetničkog društva „Jokai Mor" iz Novog Bečeja.

Na ovoj tradicionalnoj manifestaciji, koja ima za cilj da pokaže bogatstvo narodnih rukotvorina, sačuva tradiciju i istu prenese mlađima, svoje radove je izložilo 170 izlagača iz cele Vojvodine, kao i gosti iz susedne Mađarske.

Učesnike i goste pozdravili su predsednica Saveza ljubitelja ručnih radova Vojvodine Juliana Kiš i Laslo Ilia, sekretar MKUD „Jokai Mor" Novi Bečej.

PREZENTACIJA FILMA O NOVOM BEČEJU April 2007.

U petak 20. aprila 2007. godine u sali Skupštine opštine Novi Bečej, uz prisustvo velikog broja gostiju i novinara, prezentovan je video film o Novom Bečeju, autora Vojislava Vijatova, koji traje 20 minuta i sadrži 15 priča iz bogate turističke ponude ove potiske opštine. Na konferenciji za novinare, koja je potom usledila, novobečejski slikar Janoš Mesaroš, koji živi u Beogradu, poklonio je opštini Novi Bečej svoju sliku „Samo ljubav nam je potrebna" koja je zaštitni znak najznačajnije turističke manifestacije „Velikogospojinski dani".

REVIJA STARIH AUTOMOBILA Maj 2007.

Oldtajmer klub „Veteran" iz Zrenjanina, čiji su članovi Novobečejci Dušan Blažin, Andraš Kiš i Robert Čejtei, je u okviru programa VII susreta ljubitelja i vlasnika starih automobila i motora, 19. maja organizovao posetu Novom Bečeju.

Posetioci su, na platou kraj Tise, mogli da vide „Ševrolet" iz 1940, terenski automobil iz 1969, „Mercedes" iz 1967, DKV motor iz 1927 kao i neobično vozilo Novobečejca Andraša Kiša „Messerschmitt" koji je proizveden 1956. godine. Najzanimljiviji je svakako bio motorbicikl „Neckarsulm", vlasnika Milivoja Jovina iz Zrenjanina, koje je najstarije vozilo registrovano 1909. godine, a najlepši automobil na ovoj smotri bio je „Volvo Amazon" koji i danas ponosno nosi sjaj šezdesetih godina prošlog veka.

PROMOCIJA ŠKOLSKOG LISTA Juni 2007.

Povodom dana OŠ „Josif Marinković" Novi Bečej, u Galeriji Tiske akademije akvarela Doma kulture opštine Novi Bečej, promovisan je prvi broj školskog lista „Đačka iskra", čiju redakciju čine učenici škole: Nevena Reznić, Sofija Konstatinović, Ivana Vrebalov, Marina Bugarski, Tanja Todorović, Aleksandra Stojkov, Marijana Veselinović, Marijana Isenaj i Marina Mišković, a kao urednici ga potpisuju Marija Vasović i Biljana Kuriš, dok je stručni konsultant Dragan Kolarov.

Školski list na 24 stranice nudi raznovrsne sadržaje sa raznolikim temama, bogato je ilustrovan i štampan u boji na kvalitetnoj hartiji. Prema planu list će izlaziti tromesečno.

Izdavanje školskog lista, svojom donacijom, pomogao je AD „Polet" IGK Nexe grupa.

ĐACI GENERACIJE Juni 2007.

Ove godine osmogodišnje školovanje u novobečejskoj opštini završilo je 260 đaka i 90 srednjoškolaca. Ova generacija je, kao i mnoge prethodne, bila veoma uspešna, a 42 učenika osnovnih škola je zavrednelo Vukovu diplomu i 5 u Srednjoj školi, što znači da su tokom školovanja imali odličan uspeh, a bili su uspešni i na školskim takmičenjima.

Đaci generacije su: Emilija Pjetlović i Luka Banjac (OŠ „ Miloje Čiplić" Novi Bečej), Tatjana Blažin, Merima Rakić (OŠ „Josif Marinković" Novi Bečej), Jovan Radojčin (OŠ „Dr Đorđe Joanović" Novo Miloševo), Darja Radišić (OŠ „Stančić Milan Uča" Kumane), Jelena Stupar (OŠ „Dositej Obradović" Bočar) i Ivana Pavićević (Srednja škola Novi Bečej gimnazijski smer).

OPŠTINSKA SMOTRA LIKOVNIH AMATERA Juni 2007.

U Galeriji „Selo" Doma kulture opštine Novi Bečej je, 18. juna 2007. godine, održana Opštinska smotra likovnih amatera u okviru koje je otvorena izložba slika učesnika ove tradicionalne manifestacije. Na smotri je učestvovalo osamnaest umetnika, a posetioci su imali priliku da vide trideset njihovih radova. Selektor smotre, Tibor Nađ, ocenio je slike visokom ocenom i nagradio sve učesnike učešćem na zonskoj smotri koja će se održati 14. jula u Zrenjaninu. Uz stručnu pomoć akademskog slikara Ranka Beljinca, selektor smotre je odabrao 20 radova sa kojima će se novobečejski umetnici predstaviti i takmičiti u Zrenjaninu.

TAKMIČENJE U KUVANJU BELOG PASULJA Juni 2007.

U organizaciji Amaterskog pozorišta Novi Bečej, 22. juna 2007. godine održano je u Novom Bečeju, tradicionalno, šesto po redu Opasuljivanje. Za takmičenje u kuvanju belog pasulja prijavilo se 28 ekipa iz Novog Sada, Temerina, Mužlje, Bačkog Dobrog Polja i Novog Bečeja. Kotlići su postavljeni na platou kraj same Tise, a u njima se nekoliko sati, pod budnim okom vrsnih kuvara krčkao beli pasulj, dok su se članovi ekipa i posmatrači zabavljali i družili uz dobru muziku i poneko piće.

Petočlani žiri u sastavu Radovan Nešić, kao predsednik i članovi Lukica Vujackov, Saša Bolozan, Vojislav Lukić i Oskar Sič doneo je, nakon degustacije, konačnu ocenu i Zvanje majstora opasuljivanja prvog reda dodelio Milanu Todorovu i ekipi „Kum" iz Novog Bečeja. Sabo Zoltan glavni kuvar ekipe STR„Zoli" iz Novog Bečeja dobio je Zvanje majstora opasuljivanja drugog reda, a na trećem mestu našla se ekipa „Živa", takođe iz Novog Bečeja i glavni kuvar Živa Stefanov.

Specijalnu nagradu, CD o Novom Bečeju, dodelila je Turistička organizacija opštine Novi Bečej ekipi koja je na ovogodišnje takmičenje došla iz najudaljenijeg mesta, Bačkog Dobrog Polja, a ekipa „Vodomar" iz Temerina zavredela je pohvalu organizatora jer je jedina kuvala pasulj na tradicionalan način, u zemljanom sudu.

Nagrade za pobednike, zlatni i srebrni privezak i srebrne minđuše obezbedila je Zlatara „Lazić" iz Novog Bečeja, a organizaciju ovog takmičenja pomogli su još i „Fišer kompani" i novootvorena Turistička agencija „Arača" iz Novog Bečeja.

CVETANJE TISE Juni 2007.

Od kraja sedamdesetih pa sve do kraja devedesetih godina XX veka, Tiski cvet je prosto isčezao, Tisa nije „cvetala". Neki su taj nedostatak fenomena „cvetanja" pripisivali zagađenosti vode, a drugi su uzrok nalazili u povećanju nivoa reke usled izgradnje brane na Tisi. Već smo se polako pomirili da ih više nećemo nikad videti, kad pre desetak godina, desilo se čudo. Tiski cvet se ponovo pojavio, doduše ne u rojevima kao nekad, ali mnogi su pričali da su videli po nekoliko komada. Od tada, svake godine, sredinom juna meseca, sa radošću primećujemo da se njihova brojnost značajno povećava. Zbog klimatskih pomeranja, „cvetanje" Tise ove godine počelo je desetak dana ranije nego uobičajno, ali ovoga puta već u manjim rojevima. Prvi „cvetovi" su se pojavili u nedelju, 3. juna 2007. godine oko 18.00 časova da bi rojenje usledilo u sredu, 6. Juna 2007. godine, između 18.00 i 19.30 časova.

O TISKOM CVETU (Palingenia Longicauda)

"Vodeni cvet" ili "Tiski cvet" je vrsta insekta koji se pominje još u Aristotelovo vreme. Živi u više većih reka Evrope i Azije, ali nigde tako masovno kao u Tisi. Njihova dužina je oko četiri centimetra, krila su im staklastog izgleda i imaju dugački dvokraki rep. Pojavljuju se dva tri sata pred zalazak sunca, uglavnom sredinom juna. Iznad vode i pri obali lebde u rojevima gde se i pare. Posle polaganja jaja, poštosu svoju životnu misiju ispunili, umiru.

EKO-DAN NA STAROJ TISI Juli 2007.

Novobečejska i bečejska sekcija Eko-unije zelenih Vojvodine i Udruženje sportskih ribolovaca „Smuđ" organizovali su 14. jula 2007. godine, na Staroj Tisi, drugu po redu, ekološko-turističku manifestaciju „Eko-dan Stare Tise i Bisernog ostrva", sa ciljem da podrže ideju o stvaranju eko-kampa, odnosno vikend zone, čime bi se upotpunila turistička ponuda dve potiske opštine i stvorili uslovi da se područje Stare Tise i Bisernog ostrva proglase za park prirode.

Okupljanje na Staroj Tisi bila je prilika da se uzme uzorak vode, što je i ove godine učinila laborant Jasmina Milinkov, predsednica Eko-unije zelenih Novog Sada, kako bi se još jednom potvrdilo da je ovde voda najčistija u Vojvodini.

„TEODOR PAVLOVIĆ" LAZARU MEČKIĆU Avgust 2007.

Članovi Komisije za dodelu nagrade „Teodor Pavlović", Agneš Đukičin i Dragan Rauški, posetili su 9. avgusta 2007. godine, ovogodišnjeg laureata Lazara Mečkića u njegovom stanu u Beogradu, kako bi mu uručili nagradu, jer zbog bolesti on nije mogao da prisustvuje Danima „Teodora Pavlovića" u Novom Miloševu.

Tom prilikom mu je pored Plakete i novčane nagrade poklonjena i slika Novobečejke Bojane Kiselički „Manastiri", nastala na ovogodišnjoj slikarskoj koloniji u Novom Miloševu.

Tokom radnog veka Lazar Mečkić je bio ugledni ekonomista i privrednik, u tom periodu objavio je preko 250 članaka i privrednih komentara, izradio je dvadesetak studija i napisao svoju prvu knjigu vezanu za istoriju stakla u Jugoslaviji. Posle odlaska u penziju sasvim se posvetio slikanju i istraživanju prošlosti svoga zavičaja. Njegov bogati književni opus je izuzetno dragocen za izučavanje istorije ovog kraja. Do sada je pored pomenute Istorije razvoja staklarstva u Jugoslaviji objavio još devet knjiga: Čari prošlih dana - Novi Bečej 1929–1935. godine, Uloga Novobečejaca u razvoju srpskog pozorišta, Novi Bečej i Vranjevo kroz istoriju, Plam zavičaja, 90. godina fudbala u Novom Bečeju, Teodor Pavlović život i delo, Da se podsetimo na Novi Bečej i Novobečejce, Život prolazi sećanja ostaju i Sećanja na moja putovanja.

Tu se ne završava priča o Lazaru Mečkiću jer on još uvek ima šta da kaže. Postoje u rukopisu zanimljivi tekstovi poput Životne drame mojih prijatelja i poznanika, Autobiografija, Rodoslov porodice Mečkić.

TISKA AKADEMIJA AKVARELA Avgust 2007.

U Domu kulture opštine Novi Bečej, 15. avgusta 2007. godine, otpočela je sa radom Tiska Akademija Akvarela. Ovogodišnjem, dvanaestom po redu sazivu, odazvali su se stalni članovi Akademije: Zdravko Mandić iz Zrenjanina, Milorad Maravić i Đorđe Simić iz Kraljeva i Vlastimir Nikolić iz Beograda, kao i gostujući: Janoš Mesaroš, Ranko Beljinac iz Beograda, Jožef Tot iz Bečeja i Tibor Nađ iz Novog Bečeja.

Tim povodom je u Galeriji „Selo" upriličena izložba novobečejskog slikara Janoša Mesaroša, koji posle petnaest godina stvaranja u Beogradu, dolazi u svoj rodni grad, da mu za Veliku gospojinu podari delo svog talenta.

Svoju izložbu, koja je po mnogo čemu jedinstvena, otvorio je sam autor koji se biranim rečima obratio svojim sugrađanima i prijateljima, vidno uzbuđen što ponovo izlaže u rodnom gradu. Posle filma o autoru, brojna publika je doživela pravo iznenađenje u samoj galeriji, obzirom da se nisu susreli sa uobičajenim motivima konja i ravnice. Na zidovima su stajali portreti Novobečejaca, Janoševih prijatelja i poznanika i samo nekoliko novih slika sa prepoznatljivom tematikom, izvanredno opremljenih.

IGRE REČIMA IŠTVANA SEKEREŠA Avgust 2007.

U okviru manifestacije Leto u avliji, u dvorištu Narodne biblioteke u Novom Bečeju, 21. avgusta, svojim sugrađanima i ljubiteljima poezije, predstavio se novobečejski pesnik Ištvan Sekereš, diplomirani ekonomista u penziji, koji piše i stvara na mađarskom jeziku.

Poetsko veče, uz prijatnu muzičku pratnju, bilo je ispunjeno pesmama različitog žanra, pored dečije i ljubavne poezija, autor je kazivao stihove koji su najčešće prožeti melanholičnim tonovima koji govore o prolaznosti života. Ištvan Sekereš je svoje stihove objavljivao u više listova na mađarskom jeziku, a ima ih dovoljno i za knjigu koju još uvek nije izdao.

IZLOŽBA STARIH RAZGLEDNICA NOVOG BEČEJA Avgust 2007.

Povodom godišnjeg susreta članova Zavičajnog kluba Novobečejaca i Vranjevčana, u „Skladištu" je, 23. Avgusta 2007. godine, otvorena prigodna izložba starih razglednica Novog Bečeja, deo bogate kolekcije Novobečejca Karolja Andrea.

Tom prilikom je o autoru izložbe i značaju njegovog kolekcionarskog rada, govorio Radovan Popov, član Zavičajnog kluba i sam kolekcionar. On je posebno istakao vrednost objavljene knjige Karolja Andrea, Stare razglednice Novog Bečeja i najavio novu, koja je pripremljena i očekuje se njeno štampanje.

VELIKOGOSPOJINSKI DANI Avgust 2007.

VELIKOGOSPOJINSKI KOTLIĆ

Tradicionalna turistička manifestacija „Velikogospojinski dani" u Novom Bečeju počela je takmičenjem u kuvanju riblje čorbe, na kojem je učestvovalo 130 ekipa, što je dosadašnji apsolutni rekord ovog takmičenja. Najuspešniju čorbu na „Velikogospojinskom kotliću" pripremila je ekipa kuvara Zemljoradničke zadruge „Vranjevo" iz Novog Bečeja. Drugo mesto pripalo je Biljani Glavaški iz Novog Bečeja, a treće Predragu Jakšiću iz Novog Bečeja. Dok su kuvari pripremali riblje čorbe, goste i mnogobrojne građane, a bilo ih je preko 4000, u takmičarskom programu zabavljali su tamburaški orkestri iz 12 vojvođanskih gradova.

Prema glasovima publike za najbolju tamburašku „bandu" proglašen je orkestar „Još ovu noć" iz Sombora, drugo mesto zauzeo je orkestar iz Novog Bečeja „Durka i sin", dok je treće mesto zauzeo orkestar „Mladi tamburaši" iz Kikinde.

U umetničkom proigramu goste su zabavljali glumac Milenko Pavlov i folklorne grupe kulturno-umetničkih društava iz Novog Bečeja, Kumana i Novog Miloševa.

XXV OPEN

Rumunski internacionalni majstor Mihaj Lucian Grunberg iz Temišvara pobednik je jubilarnog 25. međunarodnog otvorenog šahovskog turnira „Novi Bečej 2007", koji su zajednički organizovali Šah klub „Jedinstvo" i ŠK „Politike" iz Beograda, u konkurenciji 50 šahista, sa 7 poena iz 9 kola.

Drugi je zrenjaninski IM Predrag Bodiroga sa 6,5, koliko ima i trećeplasirani IM Dejan Nestorović. Zatim slede: Milan Andrijević 6,5, FM Miloš Popović, Predrag Popović, Slobodan Radosavljević, Momčilo Dragović, Rade Milošević sa 6, Zahvalnice za uspešno praćenje turnira, u prethodnih 25 godina, dobili su Zlatoje Marić, dopisnik „Politike" i „Sportskog žurnala", Milan Kiselički, dopisnik novosadskog „Dnevnika" i Stevan Davidović, dopisnik „Sporta" i „Bečejskog mozaika".

Dobroj organizaciju turnira svojim angažovanjem doprineli su: Dragoslav Suvačarev (direktor turnira), Ištvan Brindza (glavni sudija) i Mirko Iličić (sudija).

SUSRET ZAVIČAJACA

U okviru „Velikogospojinskih dana" 25. avgusta održan je tradicionalni susret članova Zavičajnog kluba Novobečejaca i Vranjevčana.

Susret je počeo prezentacijom filma o Novom Bečeju, autora Vojislava Vijatova, potom razgledanjem izložbe slika Janoša Mesaroša, a druženje je okončano zajedničkim ručkom kraj Tise.

BAJKOVITO U AVLIJI ZABAVLIJI

Najmlađi Novobečejci su i ove godine zabavu za vreme Velikogospojinskih dana pronašli u dvorištu Narodne biblioteke Novi Bečej, gde je 25. avgusta, organizovana Avlija zabavlija. Gosti programa pod nazivom „Bajka je igra, igra je bajka" bili su Svetlana i Dragan Ostojić, glumci iz Kikinde.

Zajedno sa mališanima iz Avlije, kojima su se ove godine pridružila i deca bez roditeljskog staranja iz Zvečanske u Beogradu, glumci su uvežbavali pozorišnu predstavu, bajku o princezi, sedmoglavoj aždaji i hrabrom kovaču, koja je uspešno izvedena nakon dvočasovne probe. U pauzi je priređena mala modna revija dečjih odevnih predmeta koje su kreirali i izradili zaposleni u Narodnoj biblioteci, kao poklon deci iz Zvečanske.

XIV REVIJA PARADNIH ZAPREGA

Orkestar konjičke policije Policijske uprave Grada Beograda je svojim defileom na platou kraj Tise najavio Konjijadu, u okviru koje se takmičilo 14 petoprega pristiglih iz Čačka, Zrenjanina, Kikinde, Kelebije, Kucure, Kumana i naravno Novog Bečeja, odnosno Vranjeva, gde se svojevremeno i sam car Franja Josif u njemu provozao. Takmičenju je prethodio kulturno-umetnički program u kome su učestvovali gosti, baletska grupa iz Rumunije i folklorni ansambl iz Poljske.

Narednog dana, 27. avgusta je, rezanjem slavskog kolača na Keju kraj Tise u Novom Bečeju, otvorena XIV Revija paradnih zaprega, koju je organizovao Konjički klub „Vranjevo" iz Novog Bečeja.

Na ovogodišnjoj reviji nastupilo je preko 80 učesnika, koji su se takmičili u pet disciplina: jednopregu, dvopregu, tropregu, četvoropregu i petopregu. Najviše uspeha imao je Milenko Radaković iz Surčina (Ergela „Bulić") koji je pobedio u jednopregu, tropregu i petopregu, a dobio je i specijalnu nagradu za najlepšu zapregu u dvopregu. Prvu pobedu, mada su učesnici od prve Revije, ostvarila je zaprega porodice Vujackov iz Novog Bečeja, koju je vozio Branko Vujackov.

BOGAT MUZIČKI PROGRAM

Ovogodišnju manifestaciju Velikogospojinski dani obeležili su solistički koncerti Vlade Georgijeva, Zvonka Bogdana i Julije Bisak, koji su održani zahvaljujući organizatoru Opštini Novi Bečej i generalnim sponzorima AD Polet IGK Novi Bečej, članici NEXE Grupe i DDOR Novi Sad.

ZAGAĐENJE STIGLO DO NOVOG BEČEJA Avgust 2007.

Tiski kej i plato uz samu Tisu bili su mali za blizu petnaest hiljada ljudi koji su došli da čuju eminentne pevače, a pristigli su iz svih krajeva Vojvodine, Srbije i inostranstva.

Zbog neprečišćenih otpadnih voda Fabrike šećera TE-TO u Senti, koje su 31. avgusta 2007. godine dospele u reku Tisu, došlo je do velikog uginuća ribe u ovoj reci. Po prijavi Ribolovačkog saveza Vojvodine reagovala je Republička inspekcija za zaštitu životne sredine, koja je 1. septembra utvrdila da je boja reke Tise znatno promenjena na mestu ispusta otpadnih voda šećerane, kao i da nizvodno od izliva postoje naslage gašenog kreča. Zbog toga je privremeno zabranila obavljanje tehnološkog procesa prerade šećerne repe u ovoj fabrici.

Od poslednjeg zagađenja Tise cijanidom, iz Rumunije, prošlo je tek nekoliko godina, a danas smo svedoci još jedne velike ekološke katastofe, koja je rezultirala velikim pomorom ribe u Tisi.

Na Brani kod Novog Bečeja organizovana je akcija vađenja uginule ribe u kojoj su učestvovali Ribolovački savez Vojvodine, nadležne inspekcijske službe Opštinske uprave Novi Bečej, Mesna zajednica Novi Bečej, JP„Komunalac" Novi Bečej i Otpadna privreda „Brantner", a priključili su se i ribari dobrovoljci. Tom prilikom izvađeno je oko 30 tona uginule ribe, najviše riblje mlađi, ali i somova koji teže i više od 50 kilograma.

OBNOVA FASADA U NOVOM BEČEJU Septembar 2007.

Milivoj Vrebalov, predsednik opštine Novi Bečej, potpisao je u Ministarstvu finasija Republike Srbije u Beogradu, ugovor o realizaciji

Projekta prekogranične saradnje sa susednom Rumunijom „Unapređenje turističke ponude opštine Novi Bečej" čija je ukupna vrednost 266.436 evra. Projekat se realizuje pod okriljem Ministarstva za evropske integracije i Evropske agencije za rekonstrukciju susedskih programa. Opštini Novi Bečej partneri iz naše zemlje su Zavod za zaštitu spomenika kulture Zrenjanin i JP za planiranje, izgradnju, uređenje naselja i zaštitu životne sredine „Direkcija" iz Novog Bečeja, a iz susedne Ruminije gradovi Žombolj i Temišvar. Realizacijom ovog Projekta izvršiće se restauracija i konzerviranje fasada objekata koji predstavljaju graditeljsko nasleđe u Novom Bečeju: Šlezingerova palata ( zgrada „Potisja"), Tursko- bečejska štedionica i zgrada Gimnazije (bivši Harkovski institut), Glavaševa kuća u Ulici Josifa Marinković, u delu naselja Vranjevo, objekti stare vranjevačke opštine, kao i deo ambijetnalne celine grofovskog dvorca Karačonji, Kotarka, u kojoj će biti Zavičajni muzej u Novom Miloševu.

IZLOŽBA LIKOVNIH AMATERA VOJVODINE Novembar 2007.

U organizaciji Zavoda za kulturu Vojvodine i Saveza amatera Vojvodine u Domu kulture opštine Novi Bečej otvorena je izložba slika i skulptura Osme smotre likovnih umetnika amatera Vojvodine. Žiri je Specijalno priznanje dodelio Branislavu Stojančevu Paši iz Novog Bečeja, koji je tako stekao pravo učešća na Republičkoj smotri likovnih umetnika Srbije, koja će se održati 23. novembra u Kovinu.

PESNIČKI PRVENAC ANGELINE PEŠIĆ Novembar 2007.

U Klubu za dnevni boravak Gerontološkog centra Novi Bečej, 22. novembra održano je književno veče novobečejske pesnikinje Angeline Pešić, nastavnika ruskog jezika u penziji, povodom izlaska iz štampe njene prve knjige, zbirke pesama „Jesenje ruže". Knjigu je novobečejskoj publici predstavio gost iz Kikinde i recenzent, profesor dr Spasoje Grahovac.

FESTIVAL NARODNOG STVARALAŠTVA MAĐARA „RICSAJ" Novembar 2007.

U organizaciji Mađarskog kulturno-umetničkog društva „Jokai Mor" i Doma kulture opštine Novi Bečej 24. novembra održan je tradicionalni, četvrti po redu, Festival narodnog stvaralaštva Mađara „Ricsaj".

Posebno je zanimljiva bila izložba Muzeja grnčarstva iz prijateljskog grada Mezetura iz susedne Mađarske, gde su se mogli videti radovi današnjih majstora grnčarije iz grada u kome ovaj zanat ima tradiciju dugu više od 150 godina.

Tokom popodneva i na večernjem koncertu nastupile su pevačke grupe, orkestri i folklorni ansambli, iz prijateljskog grada Sturova (Slovačka) i susednih gradova Bečeja, Temerina, Ade, Sente, Torde, Malog Iđoša, Novog Sada i grada domaćina.

SAMOSTALNA IZLOŽBA SLIKA TIBORA NAĐA Novembar 2007.

U Galeriji „Selo" Doma kulture opštine Novi Bečej, 30. novembra, otvorena je samostalna izložba novobečejskog slikara Tibora Nađa, koji se pored slikarstva bavi industrijskim dizajnom i unikatnom keramikom. Izložbu je otvorio sam autor, a posvetio je, u znak sećanja, svom velikom prijatelju, Zagorki Zagi Jegdić, dugogodišnjem direktoru Doma kulture u Novom Bečeju, koja je nedavno preminula.

SEĆANJE NA NOVOBEČEJSKE SLIKARE Decembar 2007.

U organizaciji Zavičajnog kluba Novobečejaca i Vranjevčana, 14. decembra je u Galeriji „Selo" otvorena Memorijalna izložba likovnih radova novobečejskih slikara, kao jedna od prvih aktivnosti Kluba, koji postoji u ovom gradu već dvadeset godina, a od nedavno je registrovan pod novim imenom.

Organizatori izložbe su prikupili radove trinaest autora, od akademskih slikara do učitelja likovnog vaspitanja i slikara amatera, koji su voleli ovaj grad i zadužili ga ostavljajući trag te ljubavi na svojim slikama. Ovom izložbom Novobečejci su želeli da im se oduže i osveže sećanje na Dragišu Bunjevačkog, osnivača Grupe „Selo", Milorada Mišu Berbakova, osnivača Tiske Akademije Akvarela i prvog Tiskog kapetana, Žarka, Miloja i Bogdana Čiplića, čija imena govore dovoljno, Paulinu Pavu Sudarski, akademskog slikara čije ime nosi predškolska ustanova, Imrea Gombu, samoukog slikara, Miloša Radovića, čije je slikarstvo težilo nadrealizmu, Šandora Nađa, akademskog slikara zaslužnog za početak restauracije Arače, Vojislava Pecarskog, sina čuvenog novobečejskog paroha, Zlatu Jovanović, nastavnicu u Novom Bečeju, Ilonu Gabor, kojoj je slikarstvo bilo zanimanje i Dragoljuba Vujackova, glumca i vajara.

IZLOŽBA SLIKA MIODRAGA NADLAČKOG Decembar 2007.

Dom kulture opštine Novi Bečej, Narodna biblioteka i Banatski kulturni centar Novo Miloševo, organizovali su 21. decembra, u Galeriji „Selo", izložbu slika Miodraga Nadlačkog , umetnika koji je rođen u Novom Bečeju, a živi i radi u Kučevu.

VREMENSKE PRILIKE U 2007. GODINI

Zima 2006/2007 topla, bez jačih mrazeva. Meseci mart i april veoma suvi, bez padavina. Pšenica stradala, bilo je slučajeva da je pokošena kao seno. Prva jača kiša bila je na Đurđevdan, 6. maja. To je spasio pšenicu. Maj je bio izuzetno kišovit. Letoje bilo suvo, juna meseca (14-24) dnevne temperature bile su 38-40 stepeni, što je bitno smanjilo rod kukuruza. Kukuruz je ove godine više podbacio u prinosu od pšenice. Prva jača kiša pala je tek 6. avgusta 2007. godine.

RADOVI U 2007.

Novi Bečej je tokom cele 2007. godine bio poprište manjih i većih radova. Počelo je skromno sa postavljanjem klackalica, Ijuljaški, tobogana i merdevina za dečija igrališta, na sedam, osam lokacija. Završena je trim staza u trokutu između dolme, starog magacina i kanala Venecije. Započeta i stavljena pod krov kućica u auto kampu pored bivše skele. Posle promene crepa, oluka i fasada na zgradi OŠ »Miloje Čiplić« je popravljena i okrečena u plavo. Na krov rimokatoličke crkve je postavljen crveni biber crep i nov oluk. Fasada i ograda Vranjevačke pravoslavne crkve je popravljena i okrečana. Unutrašnja restauracija i oslikavanje Vranjevačke katoličke crkve je uspešno završeno.

Nastavilo se sa sređivanjem kanala za odvod atmosferskih voda u užem centru. Rekonstrukcijom stare kanalizacije i izgradnjom nove, mnogi naši sugrađani su stekli uslove za priključak. Na vrlo originalan način je rešen saobraćaj u samom centru, a da bezbednost đaka nije ugrožena. U mnogim ulicama je kolovoz proširen, prevučen asfaltom, a na odgovarajućim mestima postavljeni su i »ležeći policajci«. Prostor za parkiranje automobila je znatno povećan. Stari asfaltni trotoari u užem centru su zamenjeni betonskim kockicama. Nije beznačajno reći da su postavljeni novi saobraćajni znaci kao i informativni turistički putokazi.

Posle svih ovih radova valja još primetiti da nam je grad divno ukrašen, kao nikada do sada, za božične praznike i novogodišnje slavlje.

STOGODIŠNJICA

Od ciglane Ištvana Wagnera (1907-1922) pa posle parne ciglane i crepane braće Bohn (1922-1945), dolazimo do imena "Polet". Taj naziv će ostati sve do privatizacije, to jest, 2003. godine, kada ciglana i crepana sa keramikom dobijaju današnji naziv AD Polet IGK Novi Bečej, članica Nexe grupe. Do sada je tako bilo poznato, međutim, novopronađeni dokumenti, a koji se sada prvi put objavljuju, otkrivaju da je sasvim izvesno da su ciglana i crepana braće Bohn posle nacionalizacije, nekoliko meseci, nosila naziv TOZA MARKOVIĆ, da bi posle bila preimenovana u „Polet". Zašto se to dogodilo možemo samo da nagađamo.

BILA JEDNOM JEDNA ŠTAMPARIJA

Oktobra meseca 2007. godine prostorije "Gigine štamparije" (Grafičko preduzeće „1. maj" su definitivno ispražnjene. U toku samo jednog dana odneto je nekoliko kamioneta papira kao i celukupan inventar sa preostalim mašinama za štampanje. Zahvaljujući novom vlasniku objekta, koji je dopustio da interesantnija dokumenta preuzmemo ispred brzih utovarivača, nešto je ipak spašeno. Ali, nažalost, drvena slova, latinična, ćirilična i gotska su već nestala. U slovoslagačnici nije ostalo nijedno olovno slovo, a prazne ormariće su već iznosili.

Tako filijala štamparije Jovana Radaka iz Kikinde, kasnije štamparija Gige Jovanovića, a posle 1944. godine štamparija „1. Maj", nije doživela svoj 110r ođendan, koji je trebalo da proslavi 2008. godine.

PAAD centar za sociokulturološke izuzetnosti

Realizovano je više značajnih projekata među kojima bi izdvojili projekat „Regionalnog resurs centra za izradu Nacionalne strategije za mlade u opštinama Bečej, Srbobran, Titel, Kikinda i Novi Bečej", potom projekat „Omladinskog kluba KućaKuća2" oba finansirana od strane novoformiranog Ministarstva za omladinu i sport Republike Srbije. Osim ovih, realizovali smo drugu za redom interkuturalnu posetu novobečejskih srednjoškolaca dečijem selu u Trogenu (Švajcarska), koju je podržao Pestalozzy Children's Foundation iz Švajcarske, a koji jeste produkt iliti nagrada za najbolje polaznike interkulturalnih radionica koje realizujemo u projektu „Multiplikacija živeti tolerantno" i otpočeli sa radom na izradi strateškog dokumenta Lokalnog akcionog plana politike za mlade opštine Novi Bečej, koji nam je podržao Pokrajinski sekretarijat za sport i omladinu AP Vojvodine. Osnovali smo omladinski klub „KućaKuća" i preselili ga u stare postorije Kluba PAAD u Revolucije 1. Naši članovi su bili na brojnim simpozijumima, seminarima, edukacijama, čime smo dali značajan doprinos nadogradnji sopstvenih kadrova. Potpisali smo deklaraciju o zabrani bilo kakvog oblika nasilja nad decom i jedni smo od osnivača Prvog Klastera za decu na ovim prostorima u okviru implemetacije strategije za smanjenje siromaštva Republike Srbije. Realizovali smo treću po redu PAADomaniju, 2. A(nti s)MOR fest - festival ljubav i nade srednjoškolaca, 7. međunarodni festival ambijentalnih i uličnih scenskih ostvarenja FESTPo „Joca Savić", 1. Sajam omladinskih ideja, 3. STREET FEST kulturno leto za mlade i 5. međunarodni volonterski art kamp FESTPO 07.

Što se tiče naših pozorišnih aktivnosti premijerno smo „napokon" izveli Beketovog „Čekajući Godoa" i to kao svojevrsni ambijentalni hepening, iliti konceptualni eksperiment sobnog pozorišta. Režiju i scenografiju je potpisao, ko drugi, nego Jožef Nađ stariji. Istu predstavu smo igrali desetak puta, a osim nje izvodili smo „Crvenkapu i zbunjenog vuka" od Pavelkića sa kojom smo se pojavili i na rumskom TREMAFESTU, a najveće uspehe ipak pripisujemo gostovanjima performansa „Dobra zemlja" koji nas je predstavljalo na festivalu mladih u Srebrenici (BiH), na gostovanju u Trogenu (Švajcarska) kao i na BITEF-u doduše u pratećem, a ne takmičarskom delu programa, ali ipak, na ovom eminentnom međunarodnom pozorišnom festivalu. „Vic o Lali" smo igrali na iđoškim „Bubalicama" i bečejskom „Etnosfestu". Premijerno smo izveli tri performansa: „Poetika različitosti", „Mlad čovek u akciji" i „Hleba i igara". U prvoj polovini godine smo formirali omladinsku scenu koju je vodio Aleksandar Volić, dramski pedagog iz Beograda, a u drugom delu godine su Cecilija Dujin i Olivera Galetin Salzberger otpočele sa radom na konkretnoj predstavi omladinske scene „Probuđeni vampir" Borislava Pekića.

U gostima su nam bili Slovenci sa predstavom „Sobe" čime je nastavljena naša interkulturalna misija povezivanja našeg i pozorišta iz Slovenije.

Šta je prethodilo osnivanju Zavičajnog kluba

Osnivanje Zavičajnog kluba u Novom Bečeju inicirala je grupa ljudi, koji su pre toga sakupljali građu o prošlosti Novog Bečeja. Novi Bečej i Vranjevo spadaju u ona naseljena mesta koja imaju bogatu prošlost, ali su njihovi građani bili o tome slabo obavešteni. Posle Drugog svetskog rata u listu „Politika ekspres" br.7 od 26. juna 1964. godine novinar Đorđe Berar objavio je razgovor koji je vodio sa Radoslavom Stojšinom, tada nastavnikom u OŠ „Josif Marinković" o postanku Bečejske tvrđave. Stojšin mu je rekao da je došao do podataka da su prvo utvrđenje na tom mestu podigli Rimljani u II veku, za vreme cara Hadrijana.

Ovaj podatak je važan jer je kasnije, naš sugrađanin, Šandor Nađ, pričao autoru ovih redova, da je on, jedne godine, pri niskom vodostaju Tise, našao u temelju tvrđave rimske opeke. To je bilo pre izgradnje Brane na Tisi.

U listu „Naše novine" (lokalne) Radoslav Stojšin i novinar Dragan Mladenović objavljuju nekoliko članaka o prošlosti Novog Bečeja i Vranjeva: 15.10.1974. godine u rubrici „Tragovi prošlosti" objavljuju članak Bogatstvo Matejskog broda, sa fotografijom tog arheološkog lokaliteta, 16.10.1974. godine članak Arača znameniti spomenik, 28.10.1974. godine članak Novi Bečej u putopisima, naslov članka je Grad vrtova i vinograda, to je deo iz putopisa turskog pisca Evlije Čelebije, koji se odnosi na njegove utiske iz grada Bečeja (Novog Bečeja), zatim deo iz putopisa Kuniča iz 1825. godine. Taj njegov članak odnosi se na trgovinu žitom u 1779. godini.

Interesovanje za prošlost Novog Bečeja i Vranjeva počinje izdavanjem dve knjige: prva je bila Vojvodina znamenitosti i lepote, u kojoj su dati prikazi o većini opština u Vojvodini, a druga je bila knjiga Lazara Mečkića, Novi Bečej i Vranjevo kroz istoriju, objavljena 1989. godine. U prvoj knjizi o Vojvodini, nije bilo podataka o Novom Bečeju, ali je bilo podataka o Bečeju. U toj knjizi, gde se govori o Bečeju (u Bačkoj), piše se dosta o prošlosti N. Bečeja, kao da je to prošlost Bečeja (nekadašnji Stari Bečej).

Taj članak i namera da se 1988. godine obeleži 750 godina Novog Bečeja (tada se pošlo od 1238. godine, a kasnije je pronađen podatak iz 1091. godine), bili su povod da se spontano okupi grupa ljudi, koji će se sastajati u Radničkom domu i baviti sakupljanjem građe i podataka o Novom Bečeju. Da bi se legalizovali počeli su da deluju kao sekcija, pri tadašnjem Socijalističkom savezu radnog naroda Novi Bečej. Grupu su sačinjavali građani:

  • Radovan Popov, predsednik sekcije
  • Branislav Bata Kiselički, sekretarsekcije
  • Bordaš Đerđ, član, tada upravnik Radničkog doma
  • Imre Levai, član, tada direktor OŠ „Miloje Ciplić"
  • Geza Sakač, član, fotograf
  • Branislav Josimović, član, tada radnik SO-e Novi Bečej
  • Karolj Andre, član
  • Radoslav Stojšin, član, tada nastavnik OŠ „Josif Marinković"

Sekcija je održavala sastanke jednom mesečno u Radničkom domu. Iz sačuvanih materijala Karolja Andrea, vidi se daje sekcija održala svoju godišnju konferenciju 4. marta 1985. godine u Radničkom domu sa dnevnim redom:

  • Izveštaj o dosadašnjem radu
  • Donošenje programa rada za 1985. godinu
  • Izbor sekretarijata, predsednika, zamenika predsednika i sekretara

Početkom 1985. godine u Novom Miloševu je osnovan Zavičajni klub, te se došlo na ideju da se takav klub osnuje i u Novom Bečeju. Članovi dotadašnje sekcije su formirali osnivački odbor koji se sastao 5. juna 1985. godine i formirao Zavičajni klub „4. oktobar" Novi Bečej. Osnivačka skupština Zavičajnog kluba „4. oktobar" Novi Bečej održana je u subotu, 22. juna 1985. godine. Na toj sednici za prvog predsednika kluba izabran je Vojislav Lazić, diplomirani ekonomista, tada direktor ekspoziture Vojvođanske banke u Novom Bečeju. Klub je putem plakata pozivao građane na prvi susret, u subotu, 31. avgusta 1985. godine.

Kada se u narednim godinama raspravljalo šta treba da radi Zavičajni klub, bilo je dosta lutanja, na kraju se to svelo na jedan godišnji sastanak, 27. avgusta, kada je dosta ljudi dolazilo u Novi Bečej. Poznato je da se te večeri odlazilo u Manastir.

Kasnije su počele da se održavaju priredbe, prepodne, sa gostovanjem glumca Slavka Sirnica. Potom dolazi do tradicionalne Revije paradnih konja, što doprinosi još masovnijem dolasku Novobečejaca, koji žive van Novog Bečeja. Uvek je odziv ljudi na Zavičajni dan bio veći od strane zavičajaca koji žive na strani, nego od onih koji žive u Novom Bečeju.

Opera u Novom Bečeju „Dečak koji se ničega nije bojao"

Opera za decu i odrasle koji nisu zaboravili da su i sami nekada bili deca, kako stoji u podnaslovu opere „Dečak koji se ničega nije bojao", za koju je libreto i muziku napisao Dimitrije O. Golemović, doživela je svoju praizvedbu na 15. Danima Josifa Marinkovića „Obzorjima na Tisi", 25. maja 2007. godine.

Dom kulture opštine Novi Bečej je, kao naručilac i producent ovog dela, tako želeo da, na sasvim izuzetan i jedinstven način, obeleži jubilej manifestacije posvećene Josifu Marinkoviću, ali i da podseti na podatak da su iz novobečejske sredine potekli osnivači opere u Beogradu.

Opera „Dečak koji se ničega nije bojao" sastoji se od prologa i sedam slika, a bazirana je na narodnoj priči o dečaku Nebojši koji se ničega nije bojao, a trebalo ga je, zarad njegove sigurnosti, naučiti strahu i njegovom prevazilaženju.

Reditelj opere je Radoslav Zlatan Dorić, a orkestrom Kraljevskih gudača svetog Đorđa, čiji je patron princ Filip Karađorđević, dirigovala je Vesna Šouc. Maštovitu scenografiju je postavio Novobečejac Tibor Nađ, a kostime i maske je pripremila, takođe Novobečejka, Monika Jovanov. Uloge su poverene studentima Fakulteta muzičke umetnosti iz Beograda, od kojih se većina prvi put predstavila publici, koja je oduševljeno pozdravila ceo ansambl, a posebno Mariju Joković, mecosoprana, u ulozi dečaka.

Organizaciju ove manifestaciju pomogli su Ministarstvo kulture Republike Srbije, Pokrajinski sekretarijat za obrazovanje i kulturu Vojvodine, Skupština opštine Novi Bečej i AD Polet IGK Novi Bečej, članica Nexe grupe, koji ove godine proslavlja stogodišnjicu postojanja.

In memoriam

Dr Janoš Kiš (Vranjevo 1921- 2005 Budimpeša)

Rođen je od oca Kiš Ferenca i Stanković Katalin u ulici Svetozara Markovića br.2. Otac mu je bio stolar i pčelar. Umro je kad je imao svega 54 godine, a Janoš samo 14. Imao je brata i sestru.

Četiri razreda osnovne škole je završio u svom rodnom mestu na mađarskom i još dva razreda građanske škole na srpskom jeziku. Gimnaziju je završio na mađarskom jeziku u Subotici.

1942. godine postao je avijatičar u mađarskoj armiji. Službovao je u Sovjetskom Savezu, gde je bio i zarobljen. Nakon demobilisanja ostao je u Budimpešti i živeo u vrlo teškim materijalnim uslovima, pa je prihvatao i najteže radove. Prvo je upisao hemiju, a kad je otvorena struka geologije na fakultetu, promenio je struku. 1951. godine je stekao doktorsku titulu sa oznakom "summ cumlaude".

Zaposlio se na Prirodno-matematičkom fakultetu, odsek geologije gde je radio 40 godina. Bio je asistent, a nakon toga i prodekan. Imao je vrlo pozitivne ljudske karakteristike: izuzetan, vredan, istrajan u svom radu i veoma cenjen među studentima.

Često je radio, još kao student na terenu, a posle je vršio geološka istraživanja u Francuskoj, Kanadi, Maroku, Alžiru i u Mongoliji. Pošto je znao srpski jezik često je držao predavanja u Beogradu i u Sarajevu.

Napisao je 9 fakultetskih udžbenika, koji su još i danas u primeni. Objavio je više od I00 članaka u Mađarskoj i inostranstvu. Na sahranisu ga ispratili mnogobrojni poštovaoci, supruga, 3 dece i 8 unučadi.

Milorad Miša Berbakov (1936-2006)

Milorad Miša Berbakov rođenje u Vojvoda Stepi, a detinjstvo i mladost proveo je u Novom Bečeju. Posle završene Gimnazije u Zrenjaninu, nastavlja svoje školovanje na Beogradskom Arhitektonskom fakultetu gde diplomira 1960. Godine.

Radni vek je proveo u Zrenjaninu ali se Tisi i gradiću svoje mladosti definitivno vraća posle penzionisanja. Svu svoju intelektualnu snagu usmerava na poboljšanju kulturno-umetničkog života Novog Bečeja. Jedan je od osnivača Tiske Akademije Akvarela čiji je i sam bio učesnik.

Godinama je organizovao skupove za arhitekte Srbije i Vojvodine pod nazivom ,,U traganju za idealnim gradom". Kao predsednik Zavičajnog kluba umnogome je pomagao u pisanju i izdavanju Letopisa za naše mesto. Proglašen je za prvog Tiskog kapetana.

Dr Laslo Pataki (1926-2006)

Napunivši svoj 79. rođendan, preminuo je januara 2006. godine, primarius dr Laslo Pataki dečji lekar, čovek koji je uživao duboko poštovanje i ugled svih građana naše opštine. On je pripadao pravim, ali nažalost takvih je sve manje, narodnim lekarima, koji nije gledao na svoju profesiju kao zvanje, nego je svoj lekarski poziv smatrao misionarskim. Rodio se 31. decembra 1926. Godine u Novom Bečeju, u Zrenjaninu je završio gimnaziju, da bi posle završetka Medicinskog fakulteta u Zagrebu stažirao u Beogradu. Izuzimajući period od 1978. do 1979, kada se nalazio u Libiji u stručnom timu lekara Ujedinjenih nacija, živeo je i radio u gradiću kraj Tise. U novobečejskom društvenom životu takođe je zauzimao značajno mesto. Svoju lekarsku misiju, prvenstveno kao specijalista dečjih bolesti, ni minutu nije prekidao, čak ni kada je nekoliko godina vršio dužnost direktora Doma zdravlja. Bio je Republički i opštinski poslanik. Bio je član lekara specijalista UNICEF-A sa sedištem u Bonu.

Slavko Simić (1924-2007)

Pozorišni, filmski i televizijski glumac. Rođen u Novom Bečeju. Bio je član, Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, a potom Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu.

Obnovio i restaurirao roditeljsku kuću na Miloševačkom putu u koju je rado dolazio i uživao. Nekoliko godina bio je vrlo aktivan na zavičajnom danu i učestvovao u programu glumeći neke poznate role iz svog bogatog repertoara.

Zagorka Zaga Jegdić (1951-2007)

Zagorka Jegdić Zaga, nastavnica muzike i kulturni poslanik, koja je na novobečejskom kulturnom nebu, poput komete, ostavila neizbrisiv trag, umrla je 28. novembra 2007. godine. Svoju radnu biografiju počinje kao nastavnik muzike u Krsturu, potom Bočaru, Novom Miloševu, Novom Bečeju. Sa malim horom OŠ „Dositej Obradović" iz Bočara, početkom devedesetih godina prošlog veka, postigla je neponovljiv uspeh, posle osvajanja Zlatne plakete na Muzičkom festivalu dece Vojvodine, na Republičkom festivalu horova osnovnih škola Srbije u Vršcu, zadivila je sve, osvojivši sto bodova i Zlatnu plaketu za ponos, ali i ulaznicu za učešće na Mokranjčevim danima u Negotinu. Kao direktor Doma kulture 1993. godine, u želji da se oduži imenu i delu kompozitora Josifa Marinkovića, pokreće muzičku manifestaciju „Obzorja na Tisi" i tako pomalo zaboravljenoj srpskoj solo pesmi vraća život. Da je u tome uspela, potvrđuju petnaest nezaboravnih susretanja, 66 novokomponovanih solo kompozicija, čija je kruna, ovogodišnje izvođenje opere za decu Dimitrija O. Golemovića „Dečak koji se ničega nije bojao". Aktivirala je gradski dečiji hor, oživela lutkarsku scenu, osnovala likovnu koloniju Tiska akdemija akvarela i bila sudionik, pokretač i organizator mnogobrojnih kulturnih sadržaja. Ime neumornog pregaoca krase mnogobrojna priznanja od kojih izdvajamo Zlatnu značku KPZ Srbije, Iskre kulture AP Vojvodine i Plaketu Josif Marinković.