Sećanje na mađarsku revoluciju

Svečanost povodom obeležavanja mađarske revolucije iz XIX veka održana je 10. oktobra 2009. godine. Tog dana je obeležen završetak rekonstrukcije spomenika posvećenog palim borcima iz mađarske revolucije na novobečejskom groblju. Takođe je izvršeno posvećenje novog kipa grofa Leiningen Westrburg Karolja u porti katoličke crkve.

Prvi spomenik na groblju je bio postavljen marta 1904. godine. Od tada ovaj spomenik nije bio negovan, te je bilo neophodno da se očisti. Ovaj stručni i umetnički posao je uradila Karolina Biači, apsolventkinja na Akademiji primenjenih umetnosti, struka restaurator za kamen iz Budimpešte. Ona je rodom iz Nove Crnje. Karolina je pre svečanosti održala stručno predavanje o značaju svog rada.

Svečanost je nastavljena u katoličkoj crkvi Svete Klare Asiške. Svetu misu, u prisustvu novobečejskog župnika Janoša Šotija, člana Društva Isusovaca i redovničkog brata Novaka Vincea, služio je msgr. Laslo Hužvar, biskup u penziji.

Slavlju je prisustvovao i Andraš Besterci, reformatski duhovnik iz Mezetura. Oni su zajedno osvetili novi kip.

Grof Leiningen Westerburg Karolj je bio oženjen Alizom Šišanji unukom novobečejskog veleposednika. Leiningen je prešao na stranu mađarskih revolucionara, zbog čega je bio osuđen i obešen zajedno sa još 13 mučenika u Aradu, 06. oktobra 1849. godine. On je tada imao 30 godina, a supruga 22. Za sobom je ostavio sina od jedne i ćerku od četiri godine.

Grof Leiningen, koji nije znao mađarski jezik, bio je, zbog vojničkih vrlina, izuzetno cenjen među vojnicima. Stekao je pukovničko zvanje u Košutovoj revoluciji. Ponudili su mu da zatraži pomilovanje preko engleske kraljice Viktorije, pošto su bili u dalekom rodbinskom srodstvu, ali je to odbio sa obrazloženjem, da je već jednom pregazio vojničku zakletvu.

Novopostavljeni spomenik je dar bratskog grada Mezetura, te su predsednik opštine Novi Bečej Milivoj Vrebalov - Miša i gradonačelnik Mezetura dr Deneš Drašković zajedno otkrili spomenik. Pored naziva ova dva grada na spomeniku piše da su njegovo postavljanje pomogli Umetnička Fondacija i društvo Benko Đula iz Mezetura, kao i MKD Jokai Mor iz Novog Bečeja, a spomenik je delo umetnika Đerfi Šandora iz Karcaga, Mađarska.

Da li ste znali...

da je meandar Biserno Ostrvo, u to vreme najveća okuka Tise, dug oko 23 km prosecanjem novog korita 1858. godine u dužini od 8,3 km postaje mrtvaja. Meandar na području Medenjača u dužini od 15 km postao je mrtvaja 1863. godine prosecanjem novog toka u dužini 3,2 km. Ali, je još dugo posle toga meandar korišćen kao glavni plovni put, a prosek postao rukavac. Zbog toga je 1900. godine prosek proširen, a meander zasipan i Medenjača praktično tek 1900. godine postaje mrtvaja.