srenhu

Braća Ješić

Magičnoj privlačnosti fudbalske igre retko je koji dečak odoleo prvih posleratnih godina. Ona ih je vodila u čarobni svet sporta, svet koji je svakom pružao šansu da bude prvi među vršnjacima.

U jednom takvom svetu, u jednoj ulici našeg Kumana, dečaci su stvorili “tim snova". U njemu su igrali i neki dečaci iz susednih ulica. Bilo je tu i malo starijih i malo mlađih tj. godišta od 1926-1944. I to je tako trajalo od 1944. pa sve do 1960. godine. Odnosno, verovatno je toga bilo i pre, kao što se dešavalo i posle ovoga perioda.

Radišić Velјa-Bukvić i Ješić StevanNaša sećanja vezuju se za sledeće Kumančane iz okoline naše kuće, i to: Đurić Bogolјub, Ćurčić Vesa, Baračkov Dimitrije, Aćimac Đurica, Baračkov Sava-Bačika, Ješić Tihomir, Santovac Steva, Ćurčić Toma, Solarov Vesa, Solarov Marinko, Erdelјan Slavolјub, Radišić Nikola-Bućkalo, Sekulić Ivan- Čiča, Ješić Spasoje, Ješić Raša i naravno Ješić Stevan. rođ. 1933. godine i Ješić Čedomir, rođen 1935. godine - rekli su mi kada sam krajem januara 1997. godine sa njima razgovarao. Prve svoje utakmice "ekipa snova” igrala je u izobilјu jer je svaka kuća imala krpe za tkanje. Kasnije, negde 1946. godine stigao je paket od strica iz Amerike i u njemu fudbalska lopta, tako da su braća Ješić bili glavni u svojoj krajčini.

Da bi se dokazali ugovarali su utakmice sa drugim tadašnjim krajčinama Kumana. To je bila dosta jaka ekipa, naročito kada su igrali i stariji koji su već učinili prve korake u tadašnjem fudbalskom klubu krajem rata i posle oslobođenja. Braća Stavan i Čedomir, rođeni u kući na ćošku sadašnjih ulica M. Kovačev i JNA, kao dečaci od 10. tj. 12 godina već tada su pokazivali poseban dar i afinitet prema fudbalskoj lopti. Bili su bolјi ne samo od svojih vršnjaka već i od starijih. Sudbina ih je uputila u Pančevo gde su se sa roditelјima našli, već, krajem 1946. godine. Mogućnosti da se iskažu kao fudbalski talenti bile su daleko veće. I vrlo brzo ih je uočio tadašnji lutajući trener - menandžer gospodin DUMAN LADISLAV. Već početkom 1948. godine Stevan se uklјučuje u omladinsku selekciju FK "Dinamo" a krajem 1949. godine i Čedomir u pionirsku a zatim i u omladinsku selekciju. U seniorskoj seleksiji Steva igra 1950. a Čedomir od 1954. godine. Tada je FK Dinamo bio član Južno banatske lige. Na svim utakmicama naročito se ističe Stevan. Bilo je očigledno da se radi o rođenom fudbaleru sa preciznim i snažnim šutevima. Ubrzo je postao i lјubimac publike. Visok oko 180 cm, crnomanjast, blago talasaste-kovrdžave kose i jake telesne građe impozantno je delovao na fudbalskom terenu. Igrao je halfa ili polutku, odnosno uvek u veznoj liniji. Odlično je gradio loptu, fini tehničar znao je da smiri igru, organizuje napad i vrlo često bude opasan za protivnički gol. Jakim, preciznim šutevima često je postizao golove sa dalјine od 18-25 metara. Dobar dribler sa razvijenim osećajem blagovremenog dodavanja omogućavao je svojim suigračima da se dokazuju u realilzatorskim sposobnostima. U jeku najveće igračke zrelosti dobija poziv i prelazi avgusta 1955. godine u FK Proleter iz Zrenjanina koji se kvalifikovao u 3 zonu. U to vreme u Proleteru je igrao i Galić Milan. Sećamo se njegovih golova u Proleteru, a među njima su i dva gola na utakmici za KUP 21.10.1958. godine, Proleter - Mačva, Šabac 5:2/4:2/. Ješić Stevan je dao četvrti i peti gol. Zadnji gol je dao iz slobodnog udarca sa 20 m. U Proleteru igra do 1959. godine, a od 1960-1964. godine u FK Utva iz Pančeva, da bi se zatim bavio trenerskim pozivom. Tokom takmičarske godine davao je i po 15 golova. Igrao je nekoliko utakmica za omladinsku reprezentaciju južnog Banata, Vojvodine i Srbije. Sada živi u Pančevu, penzioner je.

Ješić ČedomirIgrajući u seniorskoj selekciji Dinama iz Pančeva Čedomir se trudio da dostojno zameni svog brata Stevana koji je otišao u Proleter iz Zrenjanina. Malo blaže naravi i igrajući u linijama odbrane uvek je bio veoma pouzdan u izvršavanju taktičkih zadataka. Visok oko 180 cm, crnomanjast, jake telesne konstrukcije zračio je samopouzdanjem i sigurnošću u timu. Sa odličnim odrazom i igrom glavom odnosio je pobede u vazduhu. Racionalnost je njegova osnovna vrlina u fudbalskoj igri. Nikada nije igrao pogrešne, rizične kombinacije. Svojim dobrim igrama zapažen je u to vreme i od selektora vojvođanske omladinske selekcije i biva pozvan u reprezentaciju koja je imala dva susreta sa selekcijom Mađarske.

Do 1957. godine igra u Dinamu, a onda odlazi na odsluženje vojnog roka. Po dolasku iz JNA uslov zaposlenja je da igra za FK Želјezničar iz Pančeva, tako da za taj tim igra 5-6 sezona.

Trenutno se Čedomir nalazi u rukometnom klubu "Agroživ Dinamo" koji se takmiči u super ligi, a radi posao tehničkog rukovodioca mlađih selekcija. Dobitnik je niz sportskih priznanja. Oženjen. Živi u Pančevu.

Tokom letnjeg raspusta u Kumane su dolazili svi koji su studirali, bili zaposleni, stanovali van Kumana i tada fudbalska aktivnost dolazi do punog izražaja. Igrali su utakmice za svoje Kumane. To su radila i braća Ješić. Sastav Kumančana je, tada, bio veoma kvalitetan i svi klubovi koji su gostovali u Kumanu napuštali su fudbalsko igralište pognutih glava. Bilo je utakmica da su braća Ješić igrali i u prvenstvenom susretu, ali na tuđoj registraciji pa i na taj način pomogli svom Kumanu.

Malo je slučajeva u fudbalu da su rođena braća dobri, vrsni fudbaleri. Kumane ima sreću da u braći Ješić bude poznato. Kumane se njima ponosi a u fudbalskom klubu zauzimaju vidno mesto.

Povezani članci