srenhu

Đurić S. Rajko - Šeki

Đurić S. Rajko - Šekirođen je 1930. godine u Kumanu. Fudbaler je postao "krivicom" Cvetić Milinka, koji ga je tokom leta 1941. godine pripremao za upis u Realku gimnaziju. To je ustvari bio upis petog razreda sadašnje osnovne škole, jer u Kumanu su u to vreme, bila samo 4 razreda osnovne škole. Ko je hteo da se dalјe školuje morao je da upiše sledeće razrede u Novom Bečeju, Melencima ili Zrenjaninu. Tako je Rajko nastavio dalјe školovanje u Novom Bečeju i tamo završio dva razreda građanske škole, a u Melencima završio Malu maturu, 1946./1947. g. Dok se školovao u Novom Bečeju i Melencima povremeno je odlazio na treninge i igrao fudbal za razred a i bio član školske reprezentacije. To je bio period okupacije pa je školovanje bilo prekidano. U 1944, a naročito posle oslobođenja u periodu 1945-1947. godine odlazio redovno na treninge. Trenirao je sa prvim timom kao i drugi njegovi vršnjaci. Negde u leto 1947. godine prvi put je igrao za prvi tim, samo prvo poluvreme i to protiv "Zvezde" iz Novog Bečeja. Posle završene srednje škole 10.1949. godine radio je godinu dana u Šapcu a 1950/1951. godine bio na odsluženju vojnog roka.

Sve do 1949. godine skoro redovno je igrao za prvi tim. Bio je u spisku od 16 igrača. Na nekim utakmicama nije igrao jer se u tim susretima davala prednost starijim, iskusnijim fudbalerima. A opet, u nekim utakmicama igrao je samo u drugom poluvremenu. Od 1955. godine biva standardan igrač prvog tima. Uglavnom je igrao desnu polutku, a kasnije kad su došli mlađi i desno krilo. Crnomanjast, talasasto-kovrdžave kose, krhke telesne građe, oko 175 cm visine, bio je nežan fudbaler. Fudbal je shvatao kao igru nadmudrivanja, driblinga, fine, nežne tehnike. Zato je i dobio nadimak Šeki. Strogo je vodio računa o svojoj opremi. Uvek je bila čista, opeglana, kopačke naviksane, a šnirevi beli kao da su od sira. Nije mogao da primi oštru igru. Izbegavao je grube igrače. Ukoliko su ga sprečavali grubim startovima intervenisao je kod sudija, tražio njihovu zaštitu. Zadatak u timu je imao na organizaciji napada, skoro nikada nije imao odbrambene zadatke. Bolјe igre je davao na strani što je vrlo interesantno s obzirom na njegovo shvatanje fudbala. Zadnju utakmicu odigrao 8. oktobra 1961. godine u Kumanu protiv Lukićeva, kada su Kumančani izgubili sa 3:1. Već 30-tak godina je pasionirani golubar. Kao penzioner živi u Zrenjaninu. Po zanimanju je ekonomista.

Povezani članci