Opšti podaci o Kumanu

Po nomadsko azijskom narodu turskog porekla Kumani, selo je dobilo naziv Kumane. Na ovim prostorima ovaj narod se pojavio još u 11. veku, kada je prodro, čak, u Mađarsku. Selo Kumane se prvi put pominje u poznatom Pećkom katastigu, tj. spisku priloga za Pećsku patrijaršiju iz 1660 i 1661. godine.

Na osnovu pronađenog materijala iz 1883. godine prilikom vađenja peska i zemlјe iz peskare kod želјezničke stanice za izgradnju pruge, iz dva paralelna groblјa po visini-vertikali, utvrđeno je da vode poreklo iz neolitskog novokamenog doba, a za gornje grobove iz 6. i 7. veka n.e. i da verovatno pripadaju Avarima i Slovenima. To znači, da su ovi prostori bili još tada naselјeni. Sadašnje Kumane nije uvek bilo na ovoj lokaciji tzv. Crnom pesku. Do 1801. godine selo je bilo 4 km prema zapadu, ka reci Tisi, uz nekadašnju samu levu obalu toka reke Tise (taj deo atara se sada zove Staro selo).

Najstariji pisani spomenik koji čuva crkva u Kumanu je Protokol rođenih od 1757. godine. U njemu je selo zapisano kao Šanac Kumani.

Kumane je selo u srednjem delu Banata. Sada pripada Opštini Novi Bečej i srednje-banatskom Okrugu Zrenjanin. Prema popisu stanovništva iz 1991. godine Kumane ima 4.521 stanovnika, odnosno 1.514 domaćinstava. U Kumanu sada ima oko 120 kuća praznih, a to su: novoizgrađene-neuselјene, kuće starije gradnje čiji su vlasnici umrli, a njihovi mlađi naslednici žive u drugim mestima, ili takvih uopšte nema. Pored toga, u Kumanu je sada oko 250 kuća u kojima živi-stanuje samo jedna osoba, najčešće žena, dok naslednici iz prvog reda i ostali žive u drugim mestima, ili takvih uopšte nema. Ovakvo stanje je posledica migracije stanovništva, mlađi su otišli u gradove, a mnogi i odselili sa celokupnom porodicom. Napuštajući svoje roditelјe ostavlјali su kuću, zemlјu - imanje, da bi s vremena na vreme, najčešće vikendom, dolazili i po nešto privredili. Vreme je učinilo svoje, selo je počelo stariti, pa je sada vrlo teško ovakvo stanje promeniti, a naročito kada se ima u vidu da još nema znakova vraćanja na selo. Ipak, u 1992. i 1993. godini dolaze novi stanovnici u Kumane. To su izbeglice iz bivše Bosne i Hercegovine i Hrvatske. Postali su stanovnici Kumana i sa svojom porodicom kupili 15-tak kuća. Kumanski atar se graniči sa istoka i jugoistoka Melencima, severoistoka, severa i severozapada Novim Bečejom, zapada rekom Tisom, a jugoistoka Tarašem.

Kroz Kumane prolazi drum Zrenjanin-Melenci-Kumane-Novi Bečej-Novo Miloševo-Kikinda, a pre Novog Bečeja jedan krak druma se odvaja preko reke Tise za Bečej.

Nadmorska visina atara je 78-82 m. Zemlјište u ataru je dosta lošeg boniteta.

Nekadašnji tokovi reke Tise stvorili su u ataru obalske gredice, brežulјke i limane, kao i kopove, pa s proleća, a sve do jula, ima puno vode koja u znatnoj meri otežava izvođenje polјoprivrednih radova. U samom ataru ima degradiranog černozema 57%, ritske crnice 23% i slatine 20%. Ova vrsta zemlјišta je vrlo tvrda, oštra, puca i ne zadržava vlagu, a u periodu sa dosta kiša je smolasta. Skoro sav atar je prošaran slatinama te u pravom smislu reči i nema prve klase zemlјišta. U zadnjih 15-20 godina radilo se na postavlјanju drenaže za odvodnjavanje suvišnih voda (Veliki rit,Mali rit), ali i pored dobre kanalske mreže, nije rešen problem, pa je zemlјište i dalјe ispod prosečnog kvaliteta - boniteta. Tako da su uslovi za zemlјoradnju daleko nepovolјniji no kod okolnih mesta. Od ukupno 17.666 jutara u ataru ima oko 3.500 jutara pašnjaka, i to skoro u svim delovima atara, pa isti služi Kumančanima za stočarenje. Iako je i pašnjak dosta lošeg kvaliteta, jer za vreme letnjih meseci ostane vrlo malo trave, ipak se na njemu napase oko 9.000 komada ovaca, 800 krava, 100 konja. Naravno, tu svoje mesto nađu guske, patke, 100-nak svinja salašarskog uzgoja i ostale sitne pernate živine iz kuća koje se nalaze na kraju sela.

Povezani članci

sr SR en EN hu HU

Kontakt

060 013 01 01
salevidak@gmail.com

Pišite nam