srenhu

Novobečejci u PVK „Bečej“

Ekipa PVK Bečej, koja 1983. godine ušla Prvu saveznu ligu. Novobečejaci: Ljubomir Mečkić, trener (dole šesti), i igrač Nebojša Bačkalić (dole prvi sa desna)

Vaterpolo u Novom Bečeju svoje blistave trenutke doživlјava šezdesetih godina prošlog veka, kada je Jedinstvo igralo u republičkom rangu takmičenja. Najviše iz materijalnih razloga, odlaska igrača, ali i zbog nedostatka bazena, klub privremeno prestaje sa radom 1966. godine. Na drugoj strani u susednom Bečeju upravo početkom šezdesetih godina XX veka, izgradnjom otvorenog bazena kraj Jodne banje, počinje uspon bečejskog vaterpola. Bečejci su blizu dve decenije igrali u Drugoj ligi, potom dve sezone u Prvoj B ligi, da bi 1983. godine postali članovi tadašnje jugoslovenske vaterpolo elite. Kada je 1987. godine izgrađen zatvoreni bazen u Bečeju, stvoreni su optimalni uslovi za rad tokom cele godine, što je doprinelo da se postignu vrhunski rezultati. PVK „Bečej“ je osvojio šest uzastopnih titula državnog prvaka i pobednika Kupa, da bi 2000. godine osvojio i Kup evropskih prvaka. Blizina dva grada uticala je da više Novobečejaca ostvari zapaženu igračku karijeru igrajući za PVK „Bečej“. Ovom prilikom donosimo njihove kratke biografije.

Nebojša Bačkalić (1966)

Nebojša Bačkalić

Vaterpolo je počeo u pionirskoj selekciji Jedinstva iz Novog Bečeja, koja je 1981. godine pobedom protiv Bečeja 8:6, osvojila titulu prvaka Vojvodine. Nakon tog uspeha, prelazi u PVK Bečej, člana Prve B lige, gde nastupa za juniorsku ekipu koja, dve godine uzastopno, osvaja prvenstvo Vojvodine.

Kao jedan od najbolјih u juniorskom sastavu, prekomandovan je u prvi tim koji je 1983. godine, pobedom protiv Triglava iz Kranja, izborio plasman u Prvu saveznu ligu.

U Prvoj saveznoj ligi igrao je tri sezone, da bi, zbog odlaska na studije, 1986. godine prestao da igra za PVK Bečej.

Posle trogodišnje pauze poslednje dve utakmice u karijeri odigrao je 1989. godine za matični klub Jedinstvo iz Novog Bečeja, protiv Poleta iz Sombora. Na te dve utakmice Bačkalić je postigao četiri gola. Novobečejci su, pobedom protiv ekipe iz Sombora te, 1989. godine, osvojili titulu prvaka Vojvodine.

Dragan Dobožanov (1968)

Ekipa PVK Bečej u sezoni 1988/89, Dragan Dobožanov, prvi sa desna u donjem redu

Kao i mnogi Novobečejci vaterpolo je počeo da igra u VK Jedinstvo, pod nadzorom legendarnog novobečejskog vaterpoliste Zlatoje Marića.

Igrao je za pionirsku ekipu Jedinstva koja je na turniru u Subotici, 1981. godine, osvojila titulu prvaka Vojvodine. Naredne, 1982. godine, bio je u sastavu pionirske ekipe Jedinstva koja je u Zrenjaninu osvojila zimsko prvenstvo Vojvodine, a sa deset golova, bio najbolјi strelac prvenstva.

Kao odličan plivač bio je stalni učesnik plivačkog maratona na Tisi kod Kanjiže, a 1983. godine je osvojio prvo mesto u pionirskoj konkurenciji.

Nenad Budić (1974)

Nenad Budić

Vaterpolo je počeo da igra u VK Cavtat, gde je tada živela njegova porodica, da bi ubrzo prešao u dubrovački Jug. Ponirske i kadetske ekipe Juga, za koje je igrao Budić, na prvenstvima Republike Hrvatske (tada u sastavu SFR Jugoslavije) uvek su bili među tri prvoplasirane. Sa juniorskom ekipom Juga osvojio je Kup i prvenstvo SFRJ. Sa 16 godina (1990) debitovao je za prvi tim Juga i igrao poslednju sezonu u Prvoj saveznoj ligi tadašnje SFRJ.

U VK Bečej prelazi 1. novembra 1991. godine, u to vreme je član omladinske reprezentacije Jugoslavije. U sklopu priprema za Evropsko prvenstvo 1992. godine sa omladinskom reprezentacijom Savezne Republike Jugoslavije osvojio je Kup šest nacija u Parizu i Internacionalni turnir u Rimu. Međutim, omladinska reprezentacija, zbog sankacija koje su uvedene Jugoslaviji, nije učestvovala na Evropskom prvenstvu.

Za VK Bečej je igrao dve sezone, a 1993. prelazi u VK Jadran iz Herceg Novog, da bi svoju sportsku karijeru okončao u novosadskoj Vojvodini za koju je igrao od 1994. do 1996. godine.

Marko Džigurski (1990)

Marko Džigurski (1990)

Odrastao je u sportskoj porodici (otac Dragan bio je poznati rukometaš), pa je razumlјivo da je Marka, od četvrte godine, svakodnevno nosio u susedni Bečeju da trenira plivanje, a kasnije i vaterpolo.

Sa osam godina (1998) zaigrao je, na mestu centralnog beka, za pionirsku ekipu prvoligaša PVK Bečej i već u prvoj takmičarskoj sezoni poneo epitet prvog strelca pionirske lige Vojvodine. Sa pionirskom ekipom Bečeja, 2000. i 2002. godine, osvojio je prvenstvo Vojvodine. Za prvi tim Bečeja debitovao je sa 15 godina (2005), iste godine je sa omladinskom ekipom Bečeja osvojio Kup Državne zajednice Srbije i Crne Gore.

Vredan prilog istoriji sporta u Novom Bečeju

Tisa panonska lepotica oduvek je bila, ne samo izvor egzistencije Novobečejaca i Vranjevčana već i mesto uživanja, posebno u letnjim mesecima. Generacijama se prenosilo mišlјenje da je velika sramota i da nije pravi Novobečejac onaj koji nije naučio da pliva do polaska u osnovnu školu i preplivao Tisu od banatske na peščanu bačku stranu. Skokovi u vodu, razni stilovi od „preloma“ do „laste“ još i u vreme moje generacije bilo je pravo dokazivanje pred devojčicama. Onaj koji je sa kućice šlepa uspeo da izvede dvostruki salto unazad bio je pravi heroj.

Još tridesetih godina prošlog veka plivanje i vaterpolo bili su privilegija određenog sloja Novobečejaca, a nacionalna šarenolikost davala mu je posebnu karakteristiku.

Vrednost ove Hronike nije samo u tome da je gotovo zabeleženo sve ono što je sačuvano, na jednom mestu, kao svedočanstvo aktivnosti Novobečejaca i u ovom sportu, već posebnu dragocenost čini mnoštvo fotografija koje potvrđuju staru kinesku izreku da Slika govori više od hilјadu reči.

Sportovi na vodi u Novom Bečeju

Postoje oblasti lјudskog delovanja o kojima malo ili nikad ne razmišlјamo, ne pridajemo važnost njihovom razvoju, usponima ili padovima koji se neminovno dešavaju tokom istorije, pa se stoga klјučni podaci, imena i događaji zauvek izgube. Knjiga monografskog tipa koja je nastala trudom i zalaganjem dvojice autora Živorada Berbakova i Stevana Davidovića upravo teži tome da od zaborava otrgne najvažnije trenutke iz istorije sportova na vodi u Novom Bečeju. Naslov je dat potpuno nepretenciozno - Hronika plivanja i vaterpola u Novom Bečeju, a opet će biti zanimlјivo štivo svakome ko želi da se upozna sa istorijom ovog grada, njegovih stanovnika, sporta na vodi i pojedinih sportista.

Literatura

1. Lazar Mečkić: „Novi Bečej i Vranjevo kroz istoriju od najstarijih dana do 1941“, Radnički dom „Jovan Veselinov Žarko“ Novi Bečej , 1989,

2. Lazar Mečkić: „Devedeset godina fudbala u Novom Bečeju (1899-1989), Radnički dom „Jovan Veselinov Žarko“1989,

3. Branislav Kiselički: „Veliki plivački dan“, rukopis, arhiva Narodne biblioteke Novi Bečej,

4. Branislav Kiselički i Vasilije Nićin: „Da vam pričamo“, rukopis, arhiva Narodne biblioteke Novi Bečej,