Miloje Čiplić

novobečejski sanjar i revolucionar

Sledeće, 2008. godine novobečejska Osnovna škola «Miloje Čiplić» obeležiće vek postojanja. Malo ko od današnjih đaka, a i starijih, uopšte zna ko je bio čovek po kojem se naša škola zove i zvala posle Drugog svetskog rata.

Miloje Čiplić

M. Čiplić, bio je jedan od trojice sinova učitelja novobečejskog Žarka i žene mu učiteljice Sare, koji su ostavili ne malog traga, u kulturnom i prosvetnom životu našeg grada u periodu između dva svetska rata. Imali su tri sina. Pored Miloja, imali su i rano umrlog, učitelja Jovana, koji je sahranjen na novobečejskom groblju, preko puta grobnice čuvenog Gige Jovanovića, te poznatog književnika Bogdana. Miloje se rodio 25. februara 1912. godine u N. Bečeju gde je završio osnovnu školu, a gimnaziju pohađao u rodnom mestu, Srbobranu i današnjem Zrenjaninu. Jedno vreme je pohađao i učiteljsku školu u Somboru kao i slikarsku školu.

Rada Avramov Kempela

Veliki poznavalac reke Tise, umešni pecaroš i bućkaroš, Rada Avramov, Novobečejcima je poznatiji kao Rada Kempela.

Rođen je 15. maja 1955. godine u Novom Bečeju. Odrastao je u porodici koja je brojala šestoro dece. Iako je bila mnogočlana, porodica Avramov nije oskudevala ni u čemu.

Rada je rano počeo da radi, a tokom godina je službovao u „Sokolcu", „Potisju" i novobečejskoj mlekari.

Josif Marinković (1851 - 1931)

Vranjevo kao mesto početka umetničkog razvoja kompozitora Josifa Marinkovića

U vreme rođenja i godinama detinjstva i mladosti Josifa Marinkovića. Vranjevo je bilo najrazvijenije i najbogatije naselje velikokikindskog Dištrikta. Nalazeći se na plovnom rukavcu reke Tise, ono je bilo mesto žive trgovinske razmene. Tu se nalazio veliki sabirni magacin za izvoz žitarica, pa su proizvođači susednih sela tu dovozili i prodavali svoje proizvode, a isto tako i kupovali raznovrsnu robu drugih proizvođača. Sve to je stvaralo interese, pre svega trgovaca i zanatlija, da se tu naseljavaju i obavljaju svoje poslove. Kao relativno novije naselje, svojim širokim, pravim i lepim ulicama na uzvišenom terenu, Vranjevo je takođe privlačilo nove stanovnike, te se broj stanovnika u mestu kretao između šest i šest i po hiljada stanovnika.

Теоdоr Pаvlоvić i Svеtоzаr Мilеtić

Nа zаvršеtku prikаzа dеlа Теоdоrа Pаvlоvićа pоnоvićеmо dа su nаši nајistаknutiјi nаučnici istаkli dа је Svеtоzаr Мilеtić biо nаslеdnik Tеоdоrа Pаvlоvićа. Оnо štо је Pаvlоvić prеdstаvlјао zа srpstvо u Ugаrskој tridеsеtih i čеtrdеsеtih gоdinа, tо је Мilеtić biо šеzdеsеtih i sеdаmdеsеtih gоdinа 19. vеkа.

Imајući u vidu оvе činjеnicе, mаkаr i оdstupili оd tеmе, kоrisnо је zbоg čitаlаcа iznеti i istоvеtnоst njihоvih živоtnih sudbinа.

Zoran Ristić

Zoran /Aritona/ Ristić rođen je 19.10.1956. godine u Karavukovu, Opština Odžaci. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu 1971. godine, a Srednju šumarsku školu u Kraljevu 1975. godine. Diplomirao je na Šumarskom fakultetu u Beogradu 1980. godine.

Industrija stakla Pančevo

U industriju stakla Pančevo stupio sam 16. juna 1952. godine. Nadao sam se, s obzirom da je to stara uhodana Fabrika, da je organizovana i da tu neću imati one probleme sa kojima sam se suočavao u „Jugovinilu“. Uverio sam se međutim, da su neodgovorni i nesposobni ljudi sve to obezvredili, pa su čak primenjivali iz stare kapitalističke organizacije, što je u socijalističkim uslovima postalo ne samo tuđe, nego i štetno. Ovde na prvom mestu mislim na organizaciju komercijalnog poslovanja i privredno-računskog sektora.

Laza Telečki

Sinoć u 7 i po sati izdahnuo je ovde član srpskog narodnog pozorišta, srpski glumac i književnik, najizvrsniji pozorišni crtač karaktera na slovenskom jugu, - Laza Telečki, u 33-oj godini svojoj. Suvobolјa, od nekog doba omladinska bolest, a u njega, rekao bi, porodična, jer mu je već pokosila dva brata i sestru, došla mu je glave. Poslednja pojava na pozornici beše mu Nona Purilo u Ni brigeta. Pozorište mu beše srce i duša, njegov panteon, njegova crkva.

Tivadar Košut

Tivadar Košut, svetski poznat slikar naive, rođen je 1947. godine u Novom Bečeju. Pored majke, koja je slikala ikone, zavoleo je slikarstvo. Iako su roditelјi insistirali da uči za stolara i keramičara, likovna umetnost je postala njegov put.

Po završenom školovanju zaposlio se u novobečejskoj fabrici „Polet" i ubrzo postao šef odetvenja u kome su se proizvodile ekskluzivne, ručno slikane pločice. Bavio se i izradom skulptura u glini i kompozicija na zidnoj keramici sa glazurom. One i danas ukrašavaju zidove Košutovog bivšeg preduzeća.

Rоhоnci kао rеfоrmаtоr Тurskоbеčејskоg udružеnjа prоtiv pоplаvа

Udružеnjе sа sеdištеm u Stаrоm Bеčејu оsnоvаnо je 1857. gоdinе rаdi zаštitе plаvnih pоdručја оd vеlikih vоdа u turskоbеčејskоm, kumаnаčkоm i tаrоškоm аtаru. Pоslе dvаdеsеtаk gоdinа, tаčniје 1875. gоdinе, nа iniciјаtivu vеlеpоsеdnikа Đulе Urbаnа, Јаnоšа Bišićа, Gеdеоnа Rоhоnciја i Јоžеfа Rоzеnbеrgа, оsnivа sе Тurskоbеčејskо udružеnjе zа оdbrаnu оd pоplаvа i vоđеnjе brigе о unutrаšnjim vоdаmа. Rаzlоg zа prоmеnu imеnа je, u stvаri, prоširеnjе dеlаtnоsti јеr je utvrđеnо dа pоstојеći nаsipi nisu pružаli dоvоlјnu zаštitu оd pоplаvе zbоg nеsistеmаtskоg оdržаvаnjа. Аktivni-istаknuti člаnоvi udružеnjа su: grоf Јоžеf Bеtlеn, Ištvаn Ištvаnfi, Šаndоr Sеkulić, Đеrđ Luksеdеr i Đulа Моlnаr.

Nikanor episkop bački (1955 – 1986)

Nikanor

U svetovnom životu Nedeljko Iličić rođen je 6. novembra 1906. godine u Novom Bečeju od oca Nedeljka i Sofije rođ. Tucakov. Završivši osnovnu školu u rodnom mestu pohađa gimnaziju u Velikom Bečkereku, a posle završene Bogoslovije u Sremskim Karlovcima diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu kao pitomac episkopa temišvarskog Georgija Letića. Iste godine je i zamonašen od strane arhimandrita Save (Trlajića) episkopa gornjokarlovačkog u manastiru Krušedol na Đurđic, koga će uskoro Nikanor naslediti na episkopskoj katedri. U to vreme postao je i sabrat manastira Sv. Đorđa u Temišvarskoj eparhiji i postavljen za suplenta gimnazije u Velikom Bečkereku. Postavljen je i za parohijskog đakona gde je radio na organizaciji bogomoljačkog pokreta. Profesorski ispit položio je 1933. godine, a 1939. postao je protođakon na kom položaju je bio sve do 20. maja 1947. godine. U čin prezvitera rukopoložio ga je već 24 maja iste godine mitropolit zagrebački dr Damaskin. Hirotonisan je za episkopa u Beogradskoj saborskoj crkvi 3. juna 1947. od strane patrijarha srpskog Gavrila.

Aleksandar Nešić - Tucaković

rođen 13. novembra 1878. u Vranjevu. Od 1902. godine pa do kraja Drugog svetskog rata - sve do osnivanja Jugoslovenskog dramskog pozorišta član je Narodnog pozorišta u Beogradu. Po osnivanju Jugoslovenskog dramskog pozorišta 1947. godine postao je njegov član i tu ostao do penzionisanja 1952. godine.

Do Prvog svetskog rata igrao je karakterne i komične uloge i pevao u operetama. Bio je darovit glumac i dugo godina nezamenljiv bas u Beogradskoj operi. Sa Teodorom Arsenović, Vojislavom Turinskim i Dragom Spasić predstavljali su pionire Beogradske opere iz redova Srba.

Svojom posebnom muzikalnošću i svojim kultivisanim i vrlo dubokim basom bio je pevač visoke klase.

Umro je u Beogradu 1956. godine.

Dr Jene Sentklarai (1843-1925)

POVODOM 170. GODIŠNJICE ROĐENJA EUGENA NEDIĆA –  DR JENEA SENTKLARAIJA (1843-1925) DOKTORA TEOLOGIJE I NAŠEG ZNAMENITOG ISTORIČARA

Naš poznati istoričar dr Jene Sentklarai rođen je u Vranjevu 21. januara 1843. godine kao Eugen Nedić, od oca Nauma Nedića, Srbina cincarskog porekla, i majke Žofije Salai, Mađarice iz Čantavira. U kući, čija bi današnja adresa bila Svetozara Markovića 24, govorilo se srpskim i mađarskim jezikom.