Ivan Jovanović – profesor istorije (1928–2004)

Ivan Jovanović

Ivan Jovanović, sin jedinac od oca Dragomira – trgovca i majke Zlate, rođene Aranke Stanišić – nastavnice, rođen je u Novom Bečeju 13. februara 1928. godine. Kuća porodice Jovanović nalazila se u samom centru grada u ulici Žarka Zrenjanina pod brojem 1. Dok je otac Dragomir bio zaokupljen poslom oko trgovine, Ivan je uglavnom odrastao pored majke i tetke Leposave Jovanović – učiteljice, koje su bile poznate ne toliko po strogoći nego po svestranosti i pravednog pedagoškog prisupa prema deci. Majka Zlata je posedovala klavir i redovno je bila pretplaćena na razne notne sveske i muzičke časopise. U slobodnom vremenu je često svirala klavir ili je crtala i slikala. U školi je predavala mađarski jezik, zemljopis, istoriju i crtanje. Tetka Lepa ili kako su je meštani zvali gospođica Lepa se isticala svojim glasom kao član raznih pevačkih horova u Vranjevu i Novom Bečeju. Bila je vrlo aktivna u Sokolskom društvu kao i njen brat Dragomir.

Uticaj i primer majke i tetke su verovatno bili presudni u odabiru profesije nastavnika za Ivana Jovanovića. Prilikom osnivanja gimnazije u Novom Bečeju 1962. godine1 uz molbu za prijem na radno mesto profesora istorije, Ivan Jovanović je pored diplome predao i svoju biografiju u kojoj je napisao sledeće:

„Rođen sam 13 februara 1928. godine u Novom Bečeju. Osnovnu školu završio sam u Novom Bečeju. Gimnaziju sam počeo pohađati u Starom Bečeju, a period okupacije proveo sam u Zrenjaninu. Gimnaziju sam završio juna 1948. godine u Starom Bečeju. Po završetku gimnazije studirao sam istoriju na filozofskom fakultetu u Beogradu. Diplomirao sam juna 1955. godine. Septembra meseca 1955. godine otišao sam na odsluženje kadrovskog roka u JNA.

Članom NO postao sam odmah po oslobođenju Novog Bečeja. Odmah sam bio mobilisan za kurira pri NOO Novog Bečeja. Dva mesaca sam bio na ovoj dužnosti. U osmom razredu gimnazije bio sam primljen za člana SKOJ-a. Po odlasku na fakultet bio sam u rukovodstvu kulturno umetničkog društva Krsto Bajić na filozofskom fakultetu. U upravi društva bio sam četiri godine 1948–1952. Dva puta sam branio boje fakulteta na studentskim festivalima 1949 i 1950. godine. Kao rukovodioc i igrač folklora bio sam nagrađivan od strane KUD-a.

Ivan Jovanović

Učesnik četiri savezne akcije: Šamac – Sarajevo 1947, Željeznik 1948, Novi Beograd 1949 i Vlasina 1952. godine. 1948. godine pohvaljen sam od štaba omladinskih brigada u Željezniku. Za vreme svoga odsluženja kadrovskog roka u JNA, dva puta sam bio pohvaljen.

Po stupanju u službu prosvetnu postao sam član Saveza sindikata Jugoslavije. Bio sam član komisije za političko obrazovanje pri OSV-eu, sekretar Prijatelja prirode i sakretar Udruženja učitelja, nastavnika i profesora u Novom Bečeju. Trenutno sam na dužnosti člana upravnog odbora sreskog udruženja istoričara Zrenjanina.

Po demobilizaciji iz JNA odmah sam stupio na dužnost u Turiji u osnovnoj školi. Zbog smrti u porodici dao sam ostavku na službu. Tu sam bio na dužnosti od septembra meseca 1956 do prvog februara 1957. godine. Iste godine dobio sam mesto u Osnovnoj školi Miloje Čiplić u Novom Bečeju, gde se i sada nalazim na dužnosti.

Marta meseca 1960 godine polagao sam državni ispit u Beogradu. Struku sam položio, dok imam popravni ispit za saptembarski rok 1960. godineˮ.

Naravno, profesor Jovanović je bio primljen i od septembra 1962. godine počeo je sa predavanjem istorije u Gimnaziji. Po pripovedanju njegovih učenika u kraćem periodu predavao je i crtanje, a u nekim trenucima znao je da razveseli svoje đake svirajući klavir. Kao profesor u više navrata je bio razredni starešina. Od svojih učenika je zahtevao maksimalno znanje gradiva, posebno tačnost datuma za razne istorijske događaje. Što se tiče reda i mira Jovanović je bio pobornik vojničke discipline. Nije bio redak slučaj da zbog neznanja materije pojedini učenici po ceo čas stoje ispred geografske karte. Odlične đake i svoje miljenike je vrlo retko propitivao. Na popravni ispit je redovno slao po nekoliko učenika radi utvrđivanja gradiva.

Krajem šezdesetih i početkom sedamdesetih godina XX veka posedovao je profesor Ivica automobil Wartburg limuzinu, model 311. Ne retko ali vrlo pažljivo se vozikao autom po gradu, a na otvorenom putu je jurio vratolomnom brzinom čak i do šezdesetak kilometara na sat.

Bio je aktivni učesnik u svojstvu kurira, velike vežbe opštenarodne odbrane OTPOR 81 održane u Novom Bečeju 1981. godine. Za vreme te vežbe uniformu nije skidao sa sebe i prosto u svako doba dana je bio viđen kako paradira gradom uzdignute glave (brade).

Ivan Jovanović – Bata Iva, zbog zdravstvenih razloga se dosta rano penzionisao, tačnije  6.9.1981. godine.  U tom vremenu škola je nosila naziv Gimnazija Ivo Lola Ribar Novi Bečej2 da bi od 2004. godine bila preimenovana u Srednja Škola3, koje ime i danas nosi.  

Posle smrti svoje supruge Julijane i udaje ćerke, koja se preselila u Kovačicu, profesor Jovanović ostaje sam u kuću svojih roditelja. Često je usamljen šetao gradom i kejom kao da je tražio sagovornika ili slušaoca svojih beseda. Da li zbog male penzije da bi preživeo ili nečeg drugog, počeo je da rasprodaje, bukvalno sve što se može izneti iz kuće. Velika porodična ikona, koju je oslikao Žarko Čiplić, nije imala cenu, pošto ju je nameravao pokloniti nekom manastiru. Godine provedene u samoći uz neadekvatnu ishranu, krajnje su ga iscrpile i kao da više nije imao želju za životom. Brigu o njemu je pruzela ćerka koja ga je odvela u svoj dom u Kovačicu.

Profesor Ivan Jovanović umro je 20. oktobra 2004. godine. Sahranjen je na novobečejskom pravoslavnom groblju u porodičnoj grobnici. Opelo su držali vranjevački i novobečejski sveštenici, uz prisustvo mnogobrojnih đaka i poznanika.


1 Narodni odbor opštine Novi Bečej 9. juna 1962. godine donosi rešenje o osnivanju Gimnazije u Novom Bečeju. (Iz arhive Srednje škole)

2 Po rešenju Skupštine opštine Novi Bečej od 15. juna. 1968. godine naziv ove školske ustanove se menja u Gimnazija Ivo Lola Ribar Novi Bečej. (Iz arhive Srednje škole)

3 Odlukom Školskog odbora 6.4.2004. godine menja se naziv u Srenja škola. (Iz arhive Srednje škole)

Podržite sajt

Ukoliko želite, donacijom, da pomognete razvoj sajta.

Podržite...

Sakupljanje kulturno-istorijske građe Novog Bečeja smatramo izuzetno važnim i velikim poslom. Za nove naraštaje... sa novom tehnologijom... da vide prošlost... drugačije će ostati zaboravljena.

Dobru...

Ako posedujete neki materijal ili saznanja za koja smatrate da bi dopunila sajt, priključite nam se... Možete komentarisati članke ili nam slati materijale, fotografije... koje ćemo rado objaviti.

Ideju...

Oni imućniji Novobečejci koji mogu i žele materijalno da pomognu razvoj sajta, da budu dobrotvori (kako se nekada to radilo) mogu nas kontaktirati i dati svoj doprinos ideji koja nam je zajednička.