Nikanor episkop bački (1955 – 1986)

Nikanor

U svetovnom životu Nedeljko Iličić rođen je 6. novembra 1906. godine u Novom Bečeju od oca Nedeljka i Sofije rođ. Tucakov. Završivši osnovnu školu u rodnom mestu pohađa gimnaziju u Velikom Bečkereku, a posle završene Bogoslovije u Sremskim Karlovcima diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu kao pitomac episkopa temišvarskog Georgija Letića. Iste godine je i zamonašen od strane arhimandrita Save (Trlajića) episkopa gornjokarlovačkog u manastiru Krušedol na Đurđic, koga će uskoro Nikanor naslediti na episkopskoj katedri. U to vreme postao je i sabrat manastira Sv. Đorđa u Temišvarskoj eparhiji i postavljen za suplenta gimnazije u Velikom Bečkereku. Postavljen je i za parohijskog đakona gde je radio na organizaciji bogomoljačkog pokreta. Profesorski ispit položio je 1933. godine, a 1939. postao je protođakon na kom položaju je bio sve do 20. maja 1947. godine. U čin prezvitera rukopoložio ga je već 24 maja iste godine mitropolit zagrebački dr Damaskin. Hirotonisan je za episkopa u Beogradskoj saborskoj crkvi 3. juna 1947. od strane patrijarha srpskog Gavrila.

Pored episkopata gornjokarlovačkog dobio je i administraciju i eparhiju dalmatinsku gde je tu dužnost obavljao sve do 1951. godine. U prilično teškim političkim uslovima u vreme preuzimanja eparhijske vlasti žestoko je pretučen u Kistanju i fizički sprečen da dođe u sedište eparhije od strane pripadnika nove vlasti. Po svojoj želji premešten je 1951, godine u Sremsku eparhiju gde se posebno angažovao na kako takvoj obnovi porušenih i ratom oštećenih manastira iz vremena Nezavisne države Hrvatske. Posle smrti episkopa bačkog Irineja Ćirića izabran je za episkopa bačkog 1955. godine na kojoj dužnosti je bio sve do svoje smrti.

Veoma mnogo je pisao i objavljivao. Još kao profesor napisao je udžbenik iz liturgike za četvrti razred srednjih škola i Katihizis. Pisao je tekstove u crkvenim časopisima Duhovnoj straži i Glasniku Srpske pravoslavne crkve.

Umro je 6. novembra 1986. godine u Sremskim Karlovcima, a sahranjen je u porti Sabornog pravoslavnog hrama u Novom Sadu pored bačkih episkopa Mitrofana Ševića i Irineja Ćirića.

 

Tekst je napisan na osnovu podataka iz knjige Srpski jerarsi od 9 do 20 veka episkopa šumadijskog Save (rodom iz Sente), Beograd 1996. i na osnovu mojih istraživanja.

Podržite sajt

Ukoliko želite, donacijom, da pomognete razvoj sajta.

Podržite...

Sakupljanje kulturno-istorijske građe Novog Bečeja smatramo izuzetno važnim i velikim poslom. Za nove naraštaje... sa novom tehnologijom... da vide prošlost... drugačije će ostati zaboravljena.

Dobru...

Ako posedujete neki materijal ili saznanja za koja smatrate da bi dopunila sajt, priključite nam se... Možete komentarisati članke ili nam slati materijale, fotografije... koje ćemo rado objaviti.

Ideju...

Oni imućniji Novobečejci koji mogu i žele materijalno da pomognu razvoj sajta, da budu dobrotvori (kako se nekada to radilo) mogu nas kontaktirati i dati svoj doprinos ideji koja nam je zajednička.