Dr Jene Sentklarai

rođen 21. januara 1843. godine u Vranjevu. Otac Naum Nedić je bio žitarski trgovac, a majka Žofija Salaji, domaćica iz Čantavira. Kuća im je bila u današnjoj ulici Svetozara Markovića br. 24 u Vranjevu. Njegovi roditelji dugo godina nisu imali dece, pa se majka, kao Mađarica i po rođenju katolkinja, zaklela svetoj Klari da će prvo dete, koje rodi, posvetiti njoj. Tako je Evgenije Nedić kršten u katoličkoj crkvi u Novom Bečeju.

Dr Jene Sentklarai

Osnovnu školu je završio u Novom Bečeju, a četiri razreda gimnazije u Velikom Bečkereku / Zrenjaninu/. Više razrede gimnazije i maturu završio je u Segedinu, gde je počeo da piše pesme i pripovetke. Posle završene gimnazije 1860. godine prelazi u Temišvar, u duhovnu akademiju, gde ima besplatan stan , hranu i odeću.

Po završetku studija 20. jula 1866. godine rukopoložen je za sveštenika i svoju prvu misu odslužio je 12. avgusta, na dan svete Klare u crkvi u Novom Bečeju. Prvo svešteničko mesto dobio je u Štajerlaku u Rumuniji, posle samo godinu dana, ponovo je u Temišvaru gde počinje svoj plodni naučni rad, i menja svoje prezime Nedić u Sentklarai, a ime Evgenije u Jene.

U Temišvaru je 1868. godine položio pedagoški ispit i sporazumno sa crkvenim vlastima preuzima mesto direktora osnovne škole i profesora realke u Velikoj Kikindi, gde boravi samo godinu dana, da bi se vratio u Temišvar, za profesora latinskog jezika, istorije, zemljopisa i filozofije. Teške matarijalne prilike njegove porodice vraćaju ga 1873. godine ponovo u Novi Bečej gde preuzima mesto paroha, nastavlja da se bavi filozofskim studijama i polaže doktorat iz filozofije u Budimpešti 1875. godine.

Pažnju javnosti skrenuo je na sebe knjigom „Sto godina iz istorije južne Ugarske” /1882/, za koju je nagrađen i ubrzo primljen za dopisnog člana Mađarske akademije nauka i privatnog docenta Univeriteta u Budimpešti. Objavio je mnoge istorijske knjige. Za dopisnog člana Srpskog učenog društva izabran je 1885, a Matica srpska ga 1910. godine bira za počasnog člana. Priznanje mu stiže i iz rodnog mesta, Vranjevo ga 1916. godine bira za počasnog građanina. Umro je 1925. godine u Temišvaru.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da je u Novom Bečeju, Bischitz Lajoš dobio dozvolu 1889. godine za građenje telefonske veze između Bečeja i salaša Solymoss i Borjass u dužini od 11 km sa tri telefona i stanice?