Katolička crkva u Vranjevu

Katolici u Vranjevu nisu imali svoju parohiju sve do 1880. godine. Imali su filijalnu crkvu koja je potpadala pod parohiju u Novom Bečeju. Crkve nisu imali, a na molitvu su se skupljali u bogomolji koja je bila u kući Feješ Janoša do same današnje katoličke crkve u Vra­njevu. Tek 1881. izgrađena je mala crkva na meslu gde je današnja plebanija katoličke crkve. Ta zgrada kako je onda izgledala, takva je i danas.

Te, 1881. godine, po nalogu Torontalske županije crkvi je, od opštinskog atara dodeljeno sto dvadeset katastarskih jutara oranice. Taj posed predstavlja osnovnu imovinu katoličke crkvene opštine u Vra­njevu. Od dobijenog prihoda plaćan je plebanoš (sveštenik), izgradili su župski dom i stvorili osnovu za izgradnju crkve. Ovim je Vranjevo pres­talo biti filijala tursko-bečejske plebanije. Za duhovnika (plebanoša) postavljen je Makra Imre, kaplan iz Segedina. Plata plebanoša iznosila je osamsto forinti i isplaćivana iz kase crkvene opštine, osamnaest ka­tastarskih jutara zemlje od političke opštine, što je srazmerno prinadležnostima koliko su u to vreme imali pravoslavni sveštenici u Vra­njevu.

Nova katolička crkva izgrađena je u gotskom stilu 1092—1903. go­dine. U njenoj izgradnji navodno su učestvovali i Srbi s izvesnim nov­čanim sredstvima. Plan crkve izradio je Kelner Miška, a radove je iz­veo Đerki Ištvan pod nadzorom inženjera Budajia. Crkva je 1924. go­dine iznutra stegnuta gvozdenim šipkama i toranj pokriven limom. Ma­lanje je izveo Stojan Lazić 1926. godine, a oltar je slikao i sve druge farbarsko-slikarske radove izveo Kiš Ferenc.

Crkva je duga četrdeset metara, široka četrnaest, a toranj je vi­sok četrdeset šest metara.

Prvobitna zvona bila su izuzetno velika, a posebno ono koje je poklonio Kuruci Janoš. Ono, zbog svoje veličine nije moglo biti uneto ni kroz prozor niti vrata, već je postavljeno na svoje mesto dok još zidovi tornja nisu potpuno izgrađeni. Za vreme prvog svetskog rata sva su zvana bila rekvirirana. Veliko zvono je moralo biti razbijeno na sa­mom tornju pa tek tako u parčadima skinuto.

Prvi paroh bio je Imre Makra od 1880. do 1903. godine. Njegova velika zasluga je što je crkva podignuta posebno ovako velika i lepa. Napustio je Vranjevo i sveštenički poziv, posle izgradnje nove crkve, i posvetio se novinarstvu. Ubrzo je postao urednik budimpeštanskog lista Pesti hirlap.

Sadržaj

Podržite sajt

Ukoliko želite, donacijom, da pomognete razvoj sajta.

Podržite...

Sakupljanje kulturno-istorijske građe Novog Bečeja smatramo izuzetno važnim i velikim poslom. Za nove naraštaje... sa novom tehnologijom... da vide prošlost... drugačije će ostati zaboravljena.

Dobru...

Ako posedujete neki materijal ili saznanja za koja smatrate da bi dopunila sajt, priključite nam se... Možete komentarisati članke ili nam slati materijale, fotografije... koje ćemo rado objaviti.

Ideju...

Oni imućniji Novobečejci koji mogu i žele materijalno da pomognu razvoj sajta, da budu dobrotvori (kako se nekada to radilo) mogu nas kontaktirati i dati svoj doprinos ideji koja nam je zajednička.