Popis jevrejskih porodica koje su u vremenu od 1919. do 1941. godine živele u N. Bečeju

1. ADAM ZOLTAN, sajdžija, (1897. g. Vel. Bečkerek). Oženio se u Novom Bečeju 1927. godine sa Reginom Naftali (1899. N. Bečej) Tu im se rodila kći Matilda koja se nije upisala u I r. osnovne škole, niti se nalazi u mat. knjizi umrlih, a to značai da se porodica iselila pre 1934. g. Drugih podataka o porodici nema.

2. BERGER ALFRED, trgovac (1910. Bač. Petrovo Selo) doselio se u N. Bečej 1937. godine, gde je Klara pohađala osnovnu školu. u N. Bečeju im se rodio sin Ladislav (19. 01. 1941. g.) TO JE POSLEDNJE JEVREJSKO DETE KOJE SE RODILO U N. BEČEJU. Porodica je u N. Bečeju dočekala rat, pa je zatočena u logor i deportovana u Beograd. po neproverenim sećanjima nekih građana, Gabriela je sa sinom Ladislavom uspela da, podmićivanjem pobegne u Bačku, ali je uhapšena i vraćena. Cela je porodica ubijena u Beogradu.

3. BERGL ARANKA, domaćica (1895. N. Bečej). Živela je sama - bez porodice. Prema sećanju savremenika, deportovana je i ubijena u Beogradu.

4. BERGL ĐULA, trgovac (1890. N. Bečej), brat Bergl Aranke. Posedovao lepu kuću i dobro uvedenu trgovinu na glavnoj ulici. Oženio se Irenom Naftali (1898. N. Bečej) - 1920. godine. Tu im se 1921. godine rodio sin Herman, a posle toga: Ivan (1926.), Otto (1928.) i Friz (1929.). Porodica je u N. Bečeju dočekala rat, a njena sudbina je sledeća: Sin Herman, student prava, kao izraziti protivnik nacizma, zatočen je u “komunističkom zatvoru", pri Okružnom sudu u Vel. Bečkereku, a odatle je odveden na streljanje u prvoj velikoj grupi talaca iz celog Banata, 31. jula 1941. na Bagljašu kod Vel. Bečkereka. Ostatak porodice je deportovan za Beograd i pobijen.

5. BERGL IGNAC, trgovac perjem (1865. N. Bečej). Živeo i umro 1926. godine u N. Bečeju. Njegova supruga Jozefina, rođ. Kon, sa ćerkom Rozalijom i njenom porodicom deportovana je i ubijena. Tačnih podataka o tome nema.

6. BERGL JOŽEF, trgovac (1902. N. Bečej) brat Bergl Đule i Aranke. Sa suprugom Julijom, rođ. Brandeis, ćerkom Natali (1930. N. Bečej) i sinom Mirkom (1937. N. Bečej) živeo je i radio u Vranjevu. Bio aktivan vežbač na spravama u organizaciji SOKO. Zajedno sa porodicom deportovan je i ubijen.

7. BERON ĐULA, trgovac žestokim pićim, rođ. 1861. g. Živeo sa svojom drugom suprugom Irmom. Dece nisu imali. Đula je umro 1936. godine, a njegova supruga 1938. g.

8. BIHARI BELA, činovnik poreske uprave (1885. g.) Sa suprugom Idom imao je troje dece: Klaru (1908. G. Baja), Laslo (1913. N. Bečej) i Ištvan (1914. N. Bečej). Porodica je od 1913, pa do 1930. godine živela u N. Bečeju, a posle toga je otselila za Vel. Bečkerek. Tamo je dočekala rat, deportovanje i uništenje.

9. BLUM IGNAC, trgovac perjem, rođ. 1905. god. Supruga mu se zvala Katalin Herbat. - U N. Bečeju im se rodila kći Berta, koja je umrla iste godine. Nikakvih drugih podataka o porodici nema u matičnim knjigama, a po sećanju starijih meštana Ignac i Katalin su deportovani i ubijeni, zajedno sa ostalim Jevrejima N. Bečeja.

10. BOKOR IMRE (Armin), knjigovođa (1881. Karlovac). Supruga Gotlib Janka, rođena je u N. Bečeju iste - 1881. g. Venčani su u N. Bečeju 1905. godine. Tu im se rodio sin Imre 1906. godine. Porodica je do 1920. godine živela u N. Bečeju, a posle toga je otselila a Novi Sad. Sin Imre je završio medicinu i kao lekar radio u okolini Novog Sada. Ubijen je u raciji januara 1942. god. Sudbina ostalih članova porodice nije poznata.

11. BRANDEIS JOŽEF, žitarski trgovac, rođen oko 1900. g. Nije imao porodice - živeo sam. O njemu ne postoje podaci u školskim i opštinskim knjigama. Po svedočenju sugrađana sigurno je deportovan i ubijen.

12. BRUMER IGNAC, trgovac (1862. g.) Imao registrovanu trgovinu mešovite robe u N. Bečeju 1888-1903. g. Umro 1909. godine u N. Bečeju. Njegova supruga Berta, rođ. Reiter živela je sa sinom Marcelom, trgovcem (1893.), koji je imao malu trgovinu, počev od 1919. godine. Nije uspevao da stvori porodicu. Ženio se tri puta, a nije imao dece. U godinama pred rat delovao je izgubljeno, bolesno. Slično se vladala i njegova majka Berta. Oboje su 1941. godine deportovani i ubijeni u Beogradu.

13. DENEŠ LAJOŠ, trgovac, koji je oko 1918. godine doselio iz Doroslova. Sa suprugom Eržebet, rođ. Lošonc (1900. Doroslovo) i ćerkom Klarom (1908. Doroslovo) živeli su do II svetskog rata u N. Bečeju. Kći Klara venčala se 1940. g. sa Tausig Viktorom iz Slav. Požege. Živela sa mužem u Nemačkoj i preživela je rat. Lajoš i Eržebet su deportovani i ubijeni u Beogradu.

14. DENEŠ LASLO, knjigovođa, sa porodicom je doselio iz Bašaida oko 1912. godine. Sa suprugom (nepoznato ime), ćerkom Margitom (1906. Bašaid) i sinom Đerđom (1914. N. Bečej) živeli su u svojoj kući na glavnoj ulici. Svi su deportovani i ubijeni, 1941. godine u Beogradu.

15. Ing. DERI IMRE, ekonomista - direktor preduzeća "SENĆANSKI PARNI MLIN I PILANA" - filijala Novi Bečej. Kao istaknuti stručnjak bio je istovremeno predsednik upravnog odbora TURSKO-BEČEJSKE ŠTEDIONICE u Novom Bečeju. Živeo kao samac-neženja. Kao bogatog i uglednog čoveka, nacisti su ga izraito proganjali. Franc Rajt, tada rukovodilac bezbednosti, tražio je od Deria da mu fiktivno proda svoju zemlju i salaš u rudini Matejski brod, a da će mu, u naknadu za to, omogućiti da pređe u Mađarsku. Kada je ugovor o kupoprodaji izvršen, on je ponovo vraćen u logor. Postoji verzija da je on izvršio samoubistvo vešanjem u stanu, pre povratka u logor, a po drugoj verziji izvršio je samoubistvo iskočivši iz šlepa u reku, prilikom transporta. Njegova smrt nije bila zabeležena u matičnoj knjizi umrlih za 1941. godinu. Nikada nije otkriveno da li je neka od verzija bila tačna. - Naknadno, 1946. godine, njegov rođak Janoš (Jovan) Šleinger, prijavio je njegovu smrt, pa je upisan u matičnu knjigu umrlih (M.U. 74-46.)

16. EISEMBERG KAROLJ, trgovac. - Na osnovu podataka Trgovačko-industrijske komore u Vel. Bečkereku, poznato je da je, počev od 1921. godine, Eisemberg Karolj imao registrovanu trgovinu pomodne robe. U ovom momentu nije nam poznat sastav porodice, niti je porodica živela u Novom Bečeju pred sam II svetski rat.

17. EREŠ PAL, sajdžija (1907. Vel. Kikinda) venčao se 1935. godine sa Hauser Arankom i N. Bečeja. Pred rat su došli u Novi Bečej, kako bi bili zajedno sa porodicom Hauser. Zajedno sa njima su deportovani i ubijeni. Za Pala je kao dan smrti ustanovljen 27. X 1941. god. kod Topovskih Šupa u Beogradu, a za Aranku 15. XII 1941. na Sajmištu u Beogradu.

18. FEKETE ELEMER, dentist (1896. N. Bečej). Venčao se 1929. godine u N. Bečeju sa Olgom Bril (1909. Ujkigzos). Tu im se 1930. godine rodila kći Mirjam. Ona nije vođena u školskim knjigama sve do 1940-41. šk. godine, što nači da se do te godine porodica nalazila na strani, a pred sam rat je doselila u N. Bečej, gde ih je zatekao rat, pa su svi deportovani i ubijeni.

19. FLAJŠER LAJOŠ, metalostrugar, nepoznatog mesta i godine rođenja. Venčao se sa Režinkom Hauser, negde na strani. Od 1916. godine su u N. Bečeju, gde im se rodila kći Margita koja je odmah umrla. Tek 1925. godine rodio im se sin Laslo. O njemu nema traga ni u školskim, ni u opštinskim matičnim knjigama, što znači da se porodica otselila imeđu 1925. i 1932. godine. Sudbina porodice nije poznata.

20. FODOR ERNE, elektromonter, nepoznatog mesta i godine rođenja. Živeo je sa suprugom Irmom, rimokatoličke vere u N. B. od 1930. do 1935. godine. Kći Lili, koja se rodila u Subotici 1928. godine, pohađala je zabavište u N. Bečeju 1933-34. godine. Godine 1934. rodio im se sin Laslo, koji se krstio u rimokatoličkoj crkvi, a to je učinio i otac Erne i kći Lili. Tako je cela porodica postala po veroispovesti rimokatolička, a po nacionalnosti mađarska. To je bilo 1934. godine.

21. GARAI IZAK - "IŽO", bankarski činovnik, kasnije kompanjon u žitarskoj trgovini, rođen 1870. godine, oženjen Gizelom Vajs (1872. g.) Živeo je u N. Bečeju, gde mu se rodila kći Ilona 1893. g. Supruga mu je umrla 1921. godine u N. Bečeju. Žitarska radnja pod njegovim imenom registrovana je od 1912. godine, do kraja rata. Od 1924. godine radnja je registrovana kao kompanija GARAI i ŠLEZINGER (Adolf). - Od 1933. godine Garai Izak je registrovao radnju kao trgovinu za promet prehrambenim proizvodima. Garai Izak je umro negde izvan N. Bečeja, pred II svetski rat. Sudbina ćerke Ilone nije poznata.

22. GERBER FERDINAND, vlasnik stovarišta piva i zemljoposednik, nije stalno živeo u N. Bečeju, ali je od 1928. godine imalo registrovano stovarište piva koje je radilo do 1931-32. godine.

23. GOLDMAN dr. BELA, lekar, rođen 1870. godine. Živeo i vodio lekarsku praksu u Novom Bečeju. Nije zasnovao porodicu, već je živeo kao samac. Umro je u N. Bečeju 1937. godine.

24. GRÜN dr. MOR, lekar (1865-1940.) Doselio se oko 1910. godine iz Vel. Bečkereka, sa suprugom Marijom i sinom Jožefom. U N. Bečeju mu se rodilo još četvoro dece: sin Endre 1910. god, kći Piroška 1910. (blizanci), sin Imre 1912. g. i kći Verona 1915. godine.

Dr. Grün je bio dobar lekar i izraiti humanista, pa je u mestu uživao veliki ugled. Umro je u Novom Bečeju 1940. godine.

Sin Jožef je izvršio samoubistvo iskakanjem iz voza, neposredno pred II svetski rat. Sin Endre se, neposredno pred rat, oženio devojkom iz Zagreba, gde su i živeli. Rat ga je zatekao u N. Bečeju, odakle se uspeo ivući zahvaljujući činjenici što mu je žena odlično govorila nemački jezik. Otišli su u Zagreb, pa su uspeli preživeti rat, a posle rata su se iselili u Izrael.

Kći Piroška, udata za pravnika dr. Alberta Vajsa, živela je u Beogradu, a po izbijanju rata došla je u Novi Bečej, gde je sa majkom i sestrom Veronom zatočena i deportovana a Beograd, gde je ubijena.

Sin Imre je preživeo rat kao vojni zarobljenik, a posle rata se preselio u Izrael.

Zet, dr. Albert Vajs, je, kao ratni zarobljenik, preživeo rat i posle rata je ostvario karijeru profesora univerziteta. Umro je 1983. g.

25. HAJDU MIKŠA, zubni lekar, nepoznatih generalija. Živeo sa suprugom Piroškom i ćerkom Martom, koja se rodila u Novom Bečeju 1921. godine. Ona nije vođena u školskim matičnim knjigama, niti se nalazi u matičnoj knjizi umrlih, što znači da se porodica otselila iz N. Bečeja posle 1921, a pre 1928. godine.

26. HAMBURGER DEZIDER, trgovac, (1896. N. Bečej). Živeo je jedno vreme negde na strani, a u Pančevu mu se 1935. godine rodila kći Maja, posle čega je došao u N. Bečej i vodio trgovinu koju mu je otvorio ujak Maks Zigler. Bila je to trgovina brašnom i stočnom hranom. Pred sam II svetski rat u N. Bečeju je živela cela porodica: Dezider, supruga (nepoznato ime), ćerka Maja i ded, odn. otac Deziderov - Eden, željenički penzioner. Cela porodica od 4 člana deportovana je i ubijena.

27. HANDLER LAZAR, trgovac (1890.) Do kraja I svetskog rata živeo u Mošorinu, gde mu se 1913. godine rodila kći Klara. U N. Bečej se doselio 1918. godine, gde mu se 1919. godine rodila kći Ana, a 1922. godine, kći Gizela.

Pred II svetski rat porodica se otselila prvo u Mošorin, a posle u Novi Sad, gde ih je zatekao rat. Iz Novog Sada porodica je zatočena i deportovana u Auschwitz, odakle su se vratile ćerke Ana i Gizela. Otac i majka su stradali u logoru, a ćerke su se vratile i živele jedno vreme u Horgošu, gde je Gizela izvršila samoubistvo.

Ćerka Ana se vratila u Novi Bečej i udala se a Mirka Cvejina, opštinskog činovnika. Oko 1960. godine otselili su se u Apatin, gde su otvorili fotografsku radnju. Tu su oboje umrli: Ana 1987. godine, a Mirko nešto ranije. Sudbina Klare Handler nije poznata.

28. HAUSER DEZIDER, privatni činovnik (1902. Novi Bečej). Oženjen Paulom Auslender. Živeo je u Novom Bečeju i u Velikoj Kikindi, gde mu se 1928. godine rodio sin Ernest, koji je pohađao IV r. o. š. 1939-40. i V r. 1940-41. - Dezider je umro u N. Bečeju 1940. god, a supruga Paula, sin Ernest i Deziderova majka Etelka deportovani su i ubijeni.

29. HAUZER LIPOT, privatni činovnik, (1900. N. Bečej), nije se ženio, niti je zasnovao porodicu. Živeo sa ocem i majkom. Otac Ignac je umro 1940. godine, a majka ranije - 1930. g. Lipot je dočekao u N. Bečeju rat, deportaciju i smrt u Beogradu, kod Topovskih šupa.

30. HAUZER MANO, trgovac (oko 1860.), živeo sa suprugom Cili (1860) koja je umrla u N. Bečeju 1937. godine. Nikakvih drugih podataka nema.

31. HAUZER ŠANDOR, trgovac (1875.) Umro pre II svetskog rata. Sin Bela (1898. B. P. Selo) oglašen je mrtvim u matič. knjizi umrlih opštine N. Bečej br. 161-58.

32. HERCLER BERNHARD, apotekar (oko 1900.) Sa suprugom Bertom i sinom Teodorom (1925. N. Bečej) živeo u N. B. Poznato je da je njegova apoteka u N. Bečeju postojala od 1920. do 1931. godine. Posle toga porodica se otselila iz N. Bečeja.

33. HIRŠL ANDOR, privatni činovnik, (1904. Bačko Gradište). Sa suprugom Elizabetom, r. Špicer (1911. Mol) živeo je u N. Bečeju, gde mu se rodila kći Mirjam 1936. godine. Sva tri člana porodice zvanično su oglašena mrtvim 1947. godine (M.U. br. 158,159. i 160.).

34. HIRŠL FRANJA, trgovac, živeo u N. Bečeju sa suprugom Eržebet. Sudski su oboje oglašeni mrtvima MU br. 114 i 149. od 1956. godine. nikakvih drugih podataka nema.

35. HUBAI dr. IMRE, lekar (1896. N. Bečej). Venčao se 1927. godine sa Merketom Eisner iz Praga (1906.). Brak razveden 1937. god. Drugih podataka nema. Iz N. Bečeja je otselio 1937. godine.

36. HUVEN ADAM, otkupljivač sirovih koža, (oko 1890. god). Sa suprugom Anom, sinom Otoom (1915.) i ćerkom Margitom - "Dundom" (1917. Banja Luka), živeo je u N. Bečeju od 1930. godine do deportovanja 1941. godine. Kći Margita, kao simpatizer OMPOK-a, uhapšena je pre ostalih žena-Jevrejki i zatočena u "komunističkom zatvoru" u Vel. Bečkereku, odakle je odvedena na streljanje u prvoj grupi talaca-antifašista, 31. jula 1941. godine. Streljanje je izvršeno na Bagljašu kod Vel. Bečkereka. Njezin otac, mati i brat, deportovani su i ubijeni u Beogradu krajem 1941. godine.

37. JAKOBOVIČ EDEN, vojni muzičar iz Novog Sada (1904.). Oženio se 1927. godine sa Šafer Ilonom i N. Bečeja (1908.). Kratko vreme živeli su u N. Bečeju, gde im se rodila kći Mirjam 1928. god. Porodica je 1930. godine otselila u Vel. Bečkerek, odakle je deportovana a Beograd, gde je i pobijena.

38. JANEŠ JOŽEF, mesar - rimokatolik - oženio se Jevrejkom Elom i živeo u N. Bečeju, gde im se 1925. godine rodila kći Rozalija. Pošto se njeno ime ne nalazi ni u školskim, niti u opštinskim mat. knjigama, znači da je porodica otselila iz N. Bečeja oko 1932. godine.

39. KANIC dr. DEŽE, advokat, (1879. N. Bečej). Čitav svoj vek je proveo u N. Bečeju, gde je bio ugledni advokat i uticajni građanin. Sa svojom drugom suprugom - Fridom, ćerkom Magdom (1912.) i sinom Đerđom (1914.) živeo je u N. Bečeju, gde ga je zatekao rat. Po zvaničnim podacima, Kanic dr. Deže je ubijen na Banjici 9. IX 1942. godine (MU 97-47). Sin je izbegao u Mađarsku, gde je umro početkom 1942. godine. Kći Klara se udala za Behor Karla, rimokatoličke vere i živela u Zagrebu, izbegavši smrt. Supruga Frida je deportovana i ubijena na Sajmištu kod Beograda.

40. KAŠTIHER HEJNRIH, trgovac perjem, (1894. B. P. Selo). Oženio se sa Ženi Naj i do 1926. godine živeo u B. P. Selu, gde mu se 1923. g. rodila kći Alisa, a 1925. g. sin Šandor. Pošto se razveo sa suprugom Ženi, sklopio je novi brak sa Fridom Glid i živeo u N. Bečeju do rata. Tu su mu se rodila deca: Bernat (1927.) i Tibor (1931.). Umrli su oboje 1932. i 1933. g. Deportovani su Heinrih i supruga Frida, kao i sin Šandor, a o ćerki Alisi nema podataka. Prva surpuga Ženi preživela je rat i prijavila smrt članovna svoje bivše porodice.

41. KAŠTIHER HINKO, trgovac, živeo pred sam rat u N. Bečeju. Jedini podatak o porodici jeste u školskoj matičnoj knjizi, gde se vidi da je njegov sin Mirko (Senta 1933.) upisan 1940-41. godine u I raz. o. š. Porodica je po svoj prilici deportovana i uništena.

42. KIŠ JOŽEF, išpan-upravnik poljopr. imanja (1890.) Radio na imanju "Ivanović" od 1921. do 1928. godine. Supruga Etel, deca: Jožef (1913.), Klara (1916.), Šarlota (1920.) i Katalin (1924.). Deca su vođena u škol. knjigama do 1928. g, kada je porodica otselila.

43. KIURSKI, rođ. BEAMTER HELENA, Jevrejka iz Žombolja, udata za Stevana Kiurskog Kovača, pravoslavne vere iz Novog Bečeja. U Novi Bečej su doselili 1932. godine i tu dočekali rat. Imala je sina Stevana (1922. Žombolj). Uhapšena je sa ostalim Jevrejima, ali je zbog teške blesti, a i zbog činjenice da je udata za ne-Jevrejina, otpuštena iz logora i nije deportovana. - TO JE JEDINA JEVREJKA IZ NOVOG BEČEJA ZA KOJU SE ZNA DA NIJE DEPORTOVANA. Preživela je rat i preselila se sa sinom u Vel. Bečkerek, pošto joj je muž umro 1942. godine. Helena je umrla 1947. godine.

44. KLEIN DEŽE, vlasnik trgovine kratke robe, koji je u N. Bečeju živeo početkom treće decenije. U registru trgovačkih radnji Trgovniske komore u Vel. Bečkereku ubeleženo je da je imenovani 1920. godine posedovao trgovinu kratke robe. Nikakvih drugih podataka nema o njemu ili njegovoj porodici.

45. KORDOŠ LJUDEVIT, privatni činovnik, živeo privremeno u N. Bečeju, sa suprugom Helenom. Njima se 1930. godine rodio sin Tibor, koji nije vođen u školskim i drugim knjigama, a to znači da je prodica otselila iz N. Bečeja pre 1937. godine.

46. KENIG ANDOR, privatni činovnik, (1891. Senta). Venčao se 1921. godine sa Rožom Kraus (1900.) iz N. Bečeja i tu su živeli do II svetskog rata. Tu su im se rodila deca: Gizela (1923.), Hajnrih (1925.). Deca su završila osnovnu školu u N. Bečeju 1933. odn. 1936. g. U registru zan. radnji sreza novobečejskog za 1938. godinu upisana je Mesarska radnja Kenig Ruže. Najverovatnije su svi deportovani i ubijeni.

47. KRAUS ERNE, privatni činovnik, (N. Bečej, 1904.). Venčao se 1934. godine sa Vilhajm Jelenom (N. Bečej, 1907.). Iz registra zan. radnji sreza novobečejskog je vidljivo da su Erne i Jelena od 1934-1937. godine imali kozmetičarsku radnju. Dece nisu imali. Verovatno su deportovani i ubijeni.

48. KRAUS HERMAN, trgovac, imao je u IV razredu osn. škole 1921ž22. godine kćer Rožu (1911. N. Bečej). Nikakvih drugih podataka nema o porodici, pa je realno pretpostaviti da se porodica otselila iz N. Bečeja 1923. godine.

49. KRAUS ŠAMUEL - "ŠAMU", trgovac (1875.) bio je oženjen Gizelom Rozemberg (umrla 1915.). Živeo u N. Bečeju od 1909. g. Deca: Rozalija (1900.), Hajnrih (1902.) i Erne (1904.) rodila su se na strani, a u N. Bečeju su svi pohađali osnovnu školu sve do 1915. godine, kada su napustili Novi Bečej.

50. KRAUS ŠAMU, drvarski trgovac, oženjen sa Deri Eržebet koja je umrla 1919. godine, tj. iste godine kada mu se rodila kći Magda. Posle prvog razreda osn. škole Magda više nije bila đak osn. škole u N. Bečeju, a to znači da je porodica otselila.

51. LEBL ADELA, modiskinja, (1895. N. Bečej). Venčala se 1934. god. sa udovcem Izidorom Rozembergom (1891.). Prema podacima registra zan. radnji sreza N. Bečej, imala je zanatsku radnju modiskinje od 1927. do 1936. godine. Nije poznato da li se 1941. godine nalazila u N. Bečeju.

52. LEBL ANDOR, trgovac (1896. Novi Bečej). Sa suprugom Anom, rođ. Naj i sinom Endreom (1936. Vranjevo), živeo je u Vranjevu, gde mu se nalazila radnja. Verovatno je dočekao rat u Vranjevu, pa je sa porodicom deportovan.

53. LEBL TIBOR, nepoznatog zanimanja, rođ. 1907. god, sa suprugom Elom, rođ. Štajner i ćerkom Ester (N. Bečej, 1936.) sudski oglašen mrtvim. MU 150-152-1958. - Drugih podataka nema.

54. MILER ERNE, činovnik u drvari, (1885.). Živeo sa porodicom u N. Bečeju do kraja I svetskog rata, a posle rata otselio u Sentu. - Sudbina porodice: Erne - ubijen u Beogradu, a supruga Ema - ubijena u Auschwitz-u, sin Mikloš (1909.) u Auschwitzu, kći Piroška (1913. N. B.) preživela Auschwitz, sin Ištvan (1916. N. B.) obešen u Senti 1944. g. - Podatke dao dr. Viktor Jordanić, lični prijatelj sina Mikloša.

55. NAFTALI IZIDOR, trgovac kratke robe, (1868. Bujaš). Oženio se Franciskom Vajs (1869. N. Bečej). Živeli su u N. Bečeju, gde su im se rodila deca: Vilmoš (1896.), Iren (1898.), Regina (1899). - Vilmoš je osnovao porodicu (vidi broj 58.). Iren se udala za Bergl Đulu (vidi br. 4.), a Regina za Adam Zoltana (vidi br. 1.). Izidor i Franciska su deportovani i ubijeni u Beogradu (MU br. 117 i 118-56.)

56. NAFTALI ROŽA, vlasnik trgovine, živela sama i imala malu trgovinu od koje je živela. Nikakvih podataka o njoj nema, sem onih zvaničnih upisa u matičnu knjigu umrlih novobečejske opštine MU br. 160-58.

57. NAFTALI ŠANDOR, trgovac, nepoznatih ličnih podataka. Sudski su oglašeni mrtvim on i njegova supruga Fani, rođ. Vajs MU br. 116 i 117-56.

58. NAFTALI VILMOŠ, vlasnik trgovine mešovite robe (1896. N. Bečej). Živeo i radio u N. Bečeju celoga života. Deportovan sa suprugom Arankom i ćerkom Katicom (1930.). Vilmoš i Aranka su deportovani u Beograd, gde su ubijeni, a ćerka Katica je od iscrpenosti i bolesti umrla u pretrpanoj kotarci (košu za kukuruz), očekujući da dođe brod za transportovanje logoraša. Sudski oglašeni mrtvim: Vilmoš 119-56. i Aranka 107-58. - Kći Katica nije oglašena mrtvom!?

59. NAJ BERNAT, vlasnik trgovine začinima, (1881. Beodra). Bio je oženjen Julijom Reks (1884. Čantavir). Imali su dve kćeri: Rožu (1912. N. Bečej) i Margitu (1920. N. Bečej). Roža se udala za Niderman Vilmoša, učitelja iz Subotice, a Margita za Špirer Eugena, trgovca iz Budanice. Sudbina porodice je sledeća:

  • Naj Bernat - ubijen na Sajmištu 1.XI 1941.
  • Naj Juliana - ubijena na Sajmištu 1. XI 1941.
  • kći Margita - ubijena na Sajmištu 1. XI 1941.
  • kći Niderman Roža je preživela radni logor Unterwaldsdorf (Austrija) i živela je u Subotici. Sudbina oba zeta je nepoznata, ali je sigurno da nisu preživeli rat. - zvaničan oglas o smrti porodice MU 134,135 i 136-1947.

60. NAJ JENE, trgovac (1883. N. Bečej), venčao se 1910. god. sa Gotlib Rozalijom, knjigovođom po animanju, koja je umrla 1921. godine. Jene se iste godine oženio Geringer Jankom. U prvom braku rodio se sin Oskar (1911.), koji je umro 1918. g. Kći Julija se rodila 1920. i udala se 1938. godine za Belu Gutmana, apotekara iz Osijeka. U registru trgovačkih radnji Trgovinske komore iz V. Bečkereka je zabeleženo da je Naj Jene, počev od 1929. godine, imao trgovinu prehrambene robe. Jene je umro u N. Bečeju 1936. godine.

Sudbina porodice nije potpuno poznata. Pošto je udova Janka dočekala rat u N. Bečeju, sigurno je bila deportovana i ubijena, a kći Julija nije živela u N. Bečeju i njena je sudbina nepoznata.

61. NOJBAUER DEŽE, trgovac, živeo je sa suprugom Rozalijom i ćerkom Žužanom (1926. N. Bečej) u N. Bečeju. Pošto se ime Žužane ne nalazi ni u mat. knjizi umrlih niti u škol. matičnim knjigama, to znači da se porodica otselila iz mesta pre 1933. godine.

62. NAJER KALMAN, žitarski trgovac, venčao se 1928. godine sa Ernom Švarc i N. Bečeja. Tu im se rodio sin Robert, čije se ime ne nalazi u školskim knjigama, niti u mat. knjizi umrlih opštine Novi Bečej, a to znači da je porodica otselila iz N. Bečeja pre 1936. godine. Sudbina porodice je nepoznata, jedino se u matičnoj knjizi rođenih uz podatke Najer Kalmana može pročitati napomena da je imenovani otpušten iz državljanstva Jugoslavije 1957. godine. To je istovremeno potvrda da je on na neki način preživeo rat. - Iselio se u Izrael gde je umro 1991. godine.

63. PATAI dr. BELA, advokat, živeo je između dva rata u N. Bečeju. Oženio se ćerkom uglednog pravnika iz N. Bečeja dr. Dušana Jovanovića, pravoslavne vere. Imali su sina čiji nadimak bio "TUTI". Pravo ime nismo uspeli doznati. Svi su ovi podaci iz sećanja savremenika, a preciznih podataka nema, jer je porodica menjala mesta boravka, a pred rat je živela u Novom Sadu. - Sudbina porodice nije poznata.

64. PILIŠER FERENC, trgovac (1899.) Nema podataka o njegovoj porodici, ali je iz knjige "SENĆANSKE ŽRTVE FAŠIZMA" - Senta 1966. str.33 - br. 1137. preuzet podatak da je Pilišer Ferenc iz Novog Bečeja doselio u Sentu, odakle je deportovan i ubijen u logoru Auschwitz. (Br. B. - 4260. - 1944.)

65. POLAK EMANUEL, rabin, rođen oko 1870. godine. Tih, dostojanstven i vrlo učen čovek. Nema podataka o njegovom školovanju, ali je opšti utisak svih ljudi koji su ga poznavali da je bio vrlo kulturan. U Novom Bečeju je živeo i njegov brat Izidor. Emanuel je bio oženjen Sidonijom Klajn, koja je umrla 1936. godine. Sa svojim malim prihodima živeo je teško, ali veoma pošteno i skromno. Imao je troje dece: Salamona (1903.), Belu (1906.) i Đulu (1909.). Sva su mu se deca rodila u N. Bečeju i tu su završila osnovnu i građansku školu. Sudbina porodice je sledeća:

  • Rabin Emanuel je deportovan i verovatno streljan na Jajincima, a istu sudbinu je verovatno imao i sin Đula.
  • Sin Salamon je takođe deportovan, ali je pobegao iz logora u Beogradu i viđen je pedesetih godina u Izraelu. Žena i dete su mu ubijeni u Beogradu.
  • Sin Bela je preživeo kao ratni vojni zarobljenik i viđen je u Kelnu 1954. godine, gde je bio u službi savezničkih vlasti.
  • Podatke o porodici saopštio je Dr. zvi Asaria-Helfgott iz Izraela.

66. POLAK IZIDOR, (Izrael), trgovac, doselio iz B. P. Sela, gde je bio rođen oko 1865. godine. Oženio se Hercl Rozalijom iz Ade i doselio u N. Bečej oko 1890. godine. Tu im se iste godine rodio sin Mikša i kći Ana 1904. g. O životu ćerke Ane nema podataka, jer je verovatno živela na strani, a za sina Mikšu se zna da je živeo u Senti, odakle je deportovan 1944. g. u Auschwitz, gde je ubijen. - Polak Izidor i njegova supruga Rozalija su deportovani i ubijeni u Beogradu 1941. godine.

67. RIHTER HUGO, gvožđarski trgovac, rođen u Njitri (Slovačka) 1872. godine. Jedan od najuspešnijih i najbogatijih trgovaca u N. Bečeju, pre I svetskog rata. Oženjen Šoljmoš Ilonom (1879.) iz Baje. U N. Bečeju se nalazi od 1900. godine, kada im se tu rodio sin Janoš, koji je završavao neke visoke škole i uglavnom lagodno živeo. Nemamo nikakvih podataka o njemu, ali se zna da je često provodio dane u N. Bečeju, a da inače nije tu stalno živeo. Otac porodice - Hugo umro je 1933. godine, a ostatak porodice je tu živeo do rata, pa je tu dočekao i deportovanje. Pretpostavlja se da je sin pred početak rata došao kod majke, te da su oboje deportovani i ubijeni, ali o tome nema pouzdanih podataka. Pošto niko posle rata nije došao da prijavi smrt porodice, vrlo je verovatna pretpostavka o njenom stradanju.

68. ROEMBERG IZAK, trgovac (1891. Vršac). Sa suprugom Adelom Lebl, živeo u N. Bečeju, gde im se 1923. g. rodio sin Đerđ. On nije vođen u školskim i opštinskim knjigama, što nači da je porodica otselila iz N. Bečeja pre 1930. godine.

69. ROZEMBERG JULIJE, trgovac (1849.). Oženjen Hanom Grin. Imali su sina Simona, trg. pomoćnika koji je rođen 1887, a umro 1909. godine i kćer Rozu, rođenu 1889. godine, a umrla 1915. g. Julije i Hana su umrli 1933. godine, što nači da je porodica te godine sasvim izumrla.

70. ROZENŠTRAJH ADOLF, trgovac, rođen oko 1900. U N. Bečeju je živeo privremeno. Iz školskih knjiga je vidljivo da je njegov sin Laslo (B. P. Selo, 1920.) pohađao I i II r. osn. škole u N. Bečeju, a kasnije se njegovo ime više ne nalazi u škol. knjigama, što znači da je porodica oko 1930. godine otselila iz N. Bečeja.

71. ŠAFER SAMUEL, trgovac mešovitom robom, rođen oko 1885. god. a poginuo u I svetskom ratu 1916. godine. Oženjen od 1906. godine. Supruga Hermina. U N. Bečeju su im se rodila sva deca: Andor (1907.), Ilona (1909.), Ferenc (1911.) i Gabriel (1914.). Posle smrti oca porodice, udovica Hermina je sama nastavila rad u trgovini i izvela na put svu decu. Godine 1927. kći Ilona se udala za vojnog muzičara Jakobovič Edena i otselila u Vel. Bečkerek, gde se 1932. godine preselila cela porodica.

Sudbina porodice je sledeća:

  • majka Hermina i kći Ilona, sa mužem i ćerkom deportovani su i stradali u logorima u Beogradu.
  • Sin Ferenc je 1941. godine živeo i radio u Novom Sadu, odakle je 1944. godine oteran u logor, ali je preživeo i iselio se posle rata u Izrael. Tamo je umro 1988. godine.
  • Sin Andor živeo je u Vel. Bečkereku, pa je deportovan, kao i majka i sestra, a tamo je i ubijen.
  • Najmlađi sin Gabriel preživeo je rat kao ratni vojni zarobljenik, pa se posle rata iselio u Izrael, a odatle u Kanadu, gde i danas živi.

72. ŠEJNBERGER JOŽEF, mesar (1866. N. Bečej). Umro u sabirnom logoru u Novom Bečeju 9. septembra 1941. godine. (Mat. knj. umrlih br. 52-41). U knjizi je upisano da mu se supruga zvala Merkler Mariška. nikakvih drugih podataka nema.

73. ŠILER JOŽEF, trgovac, doselio se u N. Bečej posle 1935. godine. naime, njegova se kći Agata rodila 1935. godine u Subotici, a u zabavište u N. Bečeju je upisana školske 1940ž41. godine. Po svedočenju Ljube Suvačareva, bankarskog činovnika i N. Bečeja, mala Agata je sa njima bila u istom odelenju, a to kazuju i školske knjige. Ime majke male Agate nije zabeleženo. Pošto su rat dočekali u N. Bečeju sigurno je da su deportovani i ubijeni 1941. godine u Beogradu.

74. ŠLEZINGER ADOLF, žitarski trgovac (1878. N. Bečej). Oženio se Serenom Vajner. Uspešan poslovni čovek, bogat posednik i uticjan privrednik Novog Bečeja. U Novom Bečeju su mu se rodila deca: Ištvan (1906.), umro 1908, Đerđ (1908.), umro 1910, Viktor (1910.), kći Marija(1914.) i kći Julija (1919.).

OVO JE JEDINA JEVREJSKA PORODICA IZ NOVOG BEČEJA KOJA SE NA VREME ISELILA I NA TAJ NAČIN IZBEGLA GENOCID!

Sudbina porodice je sledeća:

  • Zahvaljujući činjenici što su oba zeta porodice bili ne-Jevreji, odnosno, jedan je bio Dalmatinac, a drugi Bosanac, porodica se na vreme prvo iselila u Split, a posle na Korčulu, odakle se 1944. godine prebacila u Bari, koji je bio oslobođen od fašista.
  • Posle rata kći Julija, udata ]určija, živela je u Beogradu, a svi ostali članovi porodice u Zagrebu. Tu su umrli: otac Adolf (1951.), mati Seren i kći Marija, dok je sin Viktor, promenuvši svoje prezime u JORDANIĆ, kao dr. Iuris živeo i radio u Zagrebu, sve do penzije, a u momentu završavanja ovog materijala takođe živi kao peznioner u Zagrebu.

75. ŠLEZINGER ARTUR, trgovac kolonijalne i delikatesne robe. Rođen u N. Bečeju 1890. godine. Vlasnik najuglednije trgovačke radnje i najlepše kuće na glavnoj ulici u N. Bečeju. Supruga Lora je rođena u Beodri 1891. godine.

Otac Arturov, Izidor bio je osnivač firme i uspešan poslovan čovek.

Pored trgovačke radnje u sopstvenoj kući, na glavnoj ulici Loša Šlezinger je držala poslastičarsku radnju, odmah do trgovine i to u vremenu od 1931. do 1938. godine.

Prvi sin Janoš rodio se u Segedinu 1918. godine, a Đerđ (1920.) i Andraš (1924.) u Novom Bečeju. Janoš i Andraš završili su trgovinu, a Đerđ ("Đurika") se školovao i 1941. godine bio je student prava. "Đurika" je bio veoma zainteresovana i društveno aktivna ličnost. Bio je direktan organizator u Skautskoj organizaciji, kao i u plivačkom klubu, a neposredno je sarađivao u radu amatera u kulturi mađarske omladine. Međutim, on je pratio i politička kretanja i pokazivao je interes za rad OMPOK-a, a neposredno je učestovao u organiaciji SKOJ-evskih vaspitnih grupa. Bio je široko poznat i popularan među omladincima u mestu i poznat kao antifašista.

Rat je celu porodicu zatekao u N. Bečeju. Jedino je najstariji sin "Jančika" bio u vojsci, pa je bio zarobljen i tako je preživeo rat kao ratni vojni zarobljenik. On se posle rata vratio u Novi Bečej, gde je živeo 3 godine, a posle toga se iselio u Izrael 1948, gde je umro 1985. godine.

Sin "Đurika", kao poznati antifašista, uhapšen je među prvim Jevrejima i oteran u "komunistički zatvor" u Vel. Bečkerek, odakle je 31. jula 1941. godine odveden na streljanje.

Artur, Andraš i Lora su deportovani i sa ostalim svojim sunarodnicima ubijeni u logorima kod Topovskih šupa i na Sajmištu. (MU br. 191, 192 i 193 od 1947. godine)

76. ŠLEINGER GEZA, ekonom - vlasnik poljoprivrednog imanja. Rođen 1870. g. umro u N. Bečeju 1939. godine. Venčao se sa Geringer Rozom (1877.), koja je umrla 1928. g. Druga mu je supruga bila Kern Berta iz Budimpešte. Dece nije imao. Pored velikog imanja, vodio je žitarsku trgovinu od 1919. do 1924. godine. Sudbina supruge Berte, posle njegove smrti nije poznata.

77. ŠLEZINGER HERMAN, trgovac. Nema nikakvih podataka o njemu, sem onih u mat. knjii umrlih (MU 17-39) o smrti njegove supruge Julije (1855-1939.), rođ. Naj.

78. ŠLEZINGER IZIDOR, trgovac, vlasnik sušare lekovitog bilja. Rođ. 1860. god., a supruga Katalin 1864. umrla 1936. godine. U N. Bečeju su živeli od 1880. godine. Tu su im se rodila sva deca: Jožef (1882.), Šarlota (1886.), Artur (1891.). - U registru Trgovinske komore njegova je trgovina ubeležena 1884-1919. g. Posle I svetskog rata imao je sušionicu lekovitog bilja u N. Bečeju i Beodri. Oba su mu sina živela u N. Bečeju, a kći Šarlota se venčala sa Deri Šandorom i živela u Segedinu. Iako vrlo star, Izidor Šlezinger je logorisan i deportovan sa ostalim novobečejskim Jevrejima i ubijen u Beogradu.

79. ŠLEZINGER JOŽEF - stariji, trgovac, rođen 1856. godine - stariji brat Izidora Šlezingera. Deportovan i ubijen u Beogradu 31. XII 1941. g. (MU-73-46).

80. ŠLEZINGER JOŽEF - mlađi, trgovac, sin Šlezinger Izidora, rođen u N. Bečeju 1882. godine. Oženjen Elom Bergental iz Beodre. Živeo je stalno u N. Bečeju, gde su mu se rodila sva deca: Ištvan - "Pišta", 1920. završio trgovinu, Ana 1922. g. učiteljica muzike i Edvin-Karolj 1927. učenik.

Sin Ištvan, kao poznati društveni aktivista, uhapšen je u prvoj grupi Jevreja i zatočen kao talac u "komunističkom zatvoru" u Vel. Bečkereku, odakle je odveden na streljanje 31. jula 1941. godine. Svi ostali članovi porodice su deportovani i poubijani u logorima Beograda. Sudski su oglašeni mrtvima: MU-186, 187, 188 i 189-1947. godine.

81. ŠRAJER JAKAB, krojač, rođen 1856. g. umro u N. Bečeju 1929. g. Nije imao porodice. Nema podataka o njemu.

82. ŠVARC BERNAT, kantor (1890.). Doselio iz Bačke Palanke 1921. godine. Sa suprugom Etel izrodio je troje dece: Vilmoš (1913.) i Jožef (1915.), rođeni su u B. Palanci, a kći Margit (1923.) u N. Bečeju. Vilmoš i I Jožef su pohađali osn. školu od 1921. do 1927. godine. Kći Margita nije upisana u školske knjige, što nači da je porodica otselila iz N. Bečeja oko 1928. godine.

83. ŠIMON JAKAB, činovnik u žitarskoj trgovini, rođen oko 1875. god. Supruga Terez. Sin Ferenc (1901.) i kći Roža (1902.) rodili su se u Vranjevu, a kći Valerija (1908.) i sin Jene (1912) u N. Bečeju. Ferenc je umro 1930. g. a Roža 1916. godine. Valerija je pohađala osnovnu i građ. školu 1915-1923. g. Od tog vremena o toj porodici nema nikakvih podataka. Otselila je 1924-25. godine.

84. ŠTERN DEŽE, činovnik u žitarskoj trgovini, (B. P. Selo, 1898.). oženjen Ilonom Švarc (1900. N. Bečej). Sin Đula (1923.) umro iste godine. Sin Šandor (1928. N. Bečej) nije upisan u školske knjige. Porodica otselila pre 1935. god.

85. VAJNŠTAJN JAKAB, posrednik za domaću radinost, rođ. 1875. g. Umro u N. Bečeju 1940. godine. Imao suprugu i kćer, koje su otselile odmah posle njegove smrti.

86. VAJS ALEKSANDAR, kantor (1890). Doselio se iz Bačkog Gradišta 1925. godine. Supruga Ema. Deca: Bela (1915.), Ana (1919.), Šarlota (1921.) i Irena (1924.) - rođene su u Senti, ćerka Olga (1925.) u Bač. Gradištu, a sin Aleksandar (1927.) u Novom Bečeju. Sva su deca, sem Bele, završila osn. školu u N. Bečeju. Drugih podataka nema. Pouzdano se zna da je cela porodica deportovana i uništena.

87. VAJS ARON, trgovac, (1863, Valkanj). Oženjen Rozalijom Kon (1854.) koja je umrla 1919. - Druga supruga Leopoldina Geringer, rođ. 1873. u Pitvarošu. Sin Jene rođen u Vranjevu 1887. godine gde je završio osn. školu 1897. g. Aron je imao registrovanu trgovačku radnju od 1900. godine, pa na dalje. Pouzdano se zna da su Aron i Leopoldina deportovani i ubijeni (MU br. 45, 46-1946.). O sudbini sina Jene-a nema podataka.

88. VAJS ESTER, rođ. Adler, rođ. 1891. - umrla u N. Bečeju 1929. g. Drugih podataka nema.

89. VAJS GEZA, vlasnik veziljske radnje, rođen 1880. g. Doselio se iz Tolne. Ime supruge nepoznato. Sin Jene (1906. Tolna) pred rat iselio u Izrael, kći Ana (1908. Tolna), sin Andor (1910. - Tolna). - Prema podacima Trgovinske komore Vel. Bečkerek Vajs Geza je imao trgovinu pomodne robe od 1914. g. Posle I svetskog rata, u registru zanatskih radnji nalazi se veziljska radnja Geze Vajsa, koja je izdavala poslove ženama u kućnoj radinosti.

Prema svedočenju dr. Viktora Jordanića iz Zagreba sudbina porodice je sledeća: pred rat je porodica otselila u Novi Sad. Majka je umrla, a Geza i kći Ana su živeli u N. Sadu. Sin Jene je, posle završenih studija medicine otselio u Izrael, a Andor se bavio trgovačkim poslovima. Svi su preživeli rat, a posle rata se iselili u Izrael.

90. VAJS IMRE, drvarski trgovac, rođen oko 1900. g. Doselio iz Bačke Topole sa suprugom Fridom i ćerkom Evom (1924. Bač. Topola). U N. Bečeju mu se 1927. godine rodila ćerka Julija. Cela porodica je dočekala rat u N. Bečeju, pa su svi deportovani i ubijeni.

91. VAJS IŠTVAN, trgovac, rođen oko 1900. godine. Ime supruge je ostalo nepoznato. Sin Ištvan (1926. N. Bečej) pohađao je u N. Bečeju samo I raz. osn. škole 1933-34. godine, a posle toga o njemu nema podataka u zvaničnim knjigama. Prema tome porodica se otselila 1934. godine.

92. VAJS JENE, privatni činovnik, (1906. N. Bečej). Venčao se 1930. godine sa Bril Rožom (1909. Uj Kigzos). U N. Bečeju im se rodila kći Verona 1932. godine i pohađala osnovnu školu u mestu. Na osnovu podataka Trgovinske komore u V. Bečkereku, vidljivo je da je Vajs Jene imao radnju za promet poljoprivrednih proizvoda i vune od 1937. g. Porodica je rat dočekala u N. Bečeju, pa je deportovana i pobijena.

93. VIG BERNHARD, trgovac, rođen 1871. godine, umro u Novom Bečeju 1940. godine. Supruga Jolan, rođ. Šajn je umrla ranije. Porodica je izumrla 1940. godine. O njoj nema nikakvih drugih podataka.

94. ZIGLER DANIEL, drvarski trgovac (1895. Zemun), sin Zigler Maksa, ponatog trgovca-grosiste iz N. Bečeja. Oženjen Jelisavetom Engl iz Mihajlova (1905.). Porodica je živela u Melencima, gde je Daniel imao drvaru. Tu im se 1928. godine rodila kći Verona. Pred rat su se doselili u Novi Bečej, a tu ih je dočekao rat, pa su svi deportovani i ubijeni (MU br. 163, 186 i 187-48.)

95. ZIGLER MAKS ("Maksa Cigler"), drvarski trgovac-grosista, rođen oko 1870. godine, doselio i Zemuna. Supruga se zvala Elizabeta, a sin Daniel. U Novom Bečeju je porodica živela za svo vreme između dva rata, a tu ih je zatekao i II svetski rat.

Popularni "Maksa Cigler" je bio veoma sposoban poslovni čovek, pa je spadao u red najuglednijih i najbogatijih privrednika. Imao je sopstvenu kuću na glavnoj ulici i veliku drvaru, gde je vršen veliki promet građevinskog materijala i ogreva. Imao je isto tako svoje stovarište u blizini pristaništa na Tisi, a bio je suvlasnik i drugih trgovačkih radnji. U njegovoj drugoj kući, opet na glavnoj ulici pomogao je svome sestriću da otvori radnju za promet brašna i stočne hrane. - U javnom životu je bio poznat kao donator kulturnim i sportskim organizacijama, a jedno vreme je bio i izabrani predsednik Vatrogasnog društva u N. Bečeju.

Sačuvana je istinita anegdota, koju su autoru ispričali stariji ljudi da je "Maksa Cigler" iz svoje drvare davao pod povoljnim uslovima građu i crep siromašnim ljudima, koji su to otplaćivali kada su koliko mogli, a čak je bilo slučajeva da su to činili "odrađivanjem" u njegovoj drvari. Uživao je zato veliku popularnost u širokom krugu građanstva. Kako je pred rat i njetov sin Daniel doselio iz Melenaca u Novi Bečej, to je  cela porodica u N. Bečeju dočekala deportovanje i uništenje.

Njegova smrt je upisana u mat. knjigu umrlih N. Bečeja pod brojevima: MU br. 112 i 113-1956.

Pišite nam...

Sadržaj