Rad Instituta za naučna istraživanja u lovstvu u 1956. godini

Institut za naučna istraživanja u lovstvu FNRJ je mlada ustanova i u toku 1956. godine nailazi na mnoge kadrovske, organizaciono-tehničke i programske teškoće, koje su neosporno imale direktnog uticaja na rad i uspehe u izvršavanju postavljenih zadataka i programa rada Instituta. Isto tako, postojale su ograničene mogućnosti u odnosu na broj raspoloživih eksperimentalnih objekata, na kojima bi mogli da se izvrše stručni naučno-istrživački radovi.

I pored svega ovog, postignuti su makar i skromni uspesi u radu Instituta koji predstavljaju zadovoljavajuću osnovu za uspešnije nastavljanje i organizovanje započetih studija i aktuelnih problema iz oblasti lovstva.

Sigurno se može tvrditi da je Institut u toku jedne godine mogao više divljači obraditi nego što je to učinio u 1956. godini, ali nije imao na raspolaganju više divljači. Nije imao zbog toga što mu nisu slale lovačke organizacije, a ni pojedini lovci. Vrlo mali broj primeraka slale su lovačke organizacije na ispitivanje, a veći deo donosili su sami stmčni saradnici Instituta iz skupih lovova lovačkih organizacija. Donošenje divljači ovim putem mnogo je koštalo i Institut nije bio u mogućnosti da je prikupi u onolikom broju koliko bi iste trebao i mogao obraditi.

Institut raspolaže malim brojem stručnih saradnika i ako se uzme u obzir da su oni u većini slučajeva sami prikupljali divljač, onda je broj pregledane divljaci u 1956. godini više nego zadovoljavajući.

U toku jedne godine lovna sezona na razne vrste korisne divljači skoro je sa manjim vremenskim intervalima - neprekidna, a ovo se po prispelim primercima divljači u Institutu ne vidi. Najviše divljači primljeno je u vremenu od 1. oktobra do 15. januara, tj. u vremenu lovne sezone na zeca. Pored toga, potrebno je napomenuti da baš u tom vremenu primljeno je i najviše primeraka štetočina. Iz ovoga proizilazi da većinu naših lovaca interesuju njihova lovišta i divljač u njima samo kad je sezona lova.

Svi znamo da našu korisnu divljač u toku cele godine napadaju razne štetočine, a najviše divljači strada posle izvođenja, dok je mala, kao i zimi, ako se ne prihranjuje. Ovo ukazuje da je potrebno stalno kontrolisati lovne terene i uništavati štetočine na svakom koraku. Kada bi to tako bilo, onda Institut ne bi u toku jedne godine primio i obradio svega 20 lisica, već nekoliko stotina.

Institutu je poslato vrlo mali broj jarebica, prepelica i golubova. Svima je poznato da u našim lovačkim organizacijama imamo veliki broj pasioniranih lovaca na ove vrste divljači. Poželjno bi bilo da svi lovci dostave na pregled i ispitivanje po jednu-dve ovih vrsta divljači za vreme njihove lovne sezone.

Kada o svemu ovome govorimo, moramo imati u vidu da se naučno-istraživački radovi u Institutu zasnivaju samo na onom što je pregledano i ispitivano i na osnovu ovoga mogu da se pišu članci, razne dokumentacije i, na kraju, naučna dela, koja će korisno poslužiti svim lovcima, a tako isto i mlađim pokolenjima, (Monografija LSV, 1992., str.264, 265).

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da je sedište Torontalske županije nalazilo se u Bečeju sve do osvajanja ovih krajeva od strane Turske (1551).