Gradište — kolevka fudbala u Novom Bečeju

Zvuči malo neobično, ali je istina, da nije bilo Novobečejca, koji kad nekom želi da opiše lepotu i izgled svoga grada, ne počne pričom o Tisi i Gradištu. Gradište je bila šumica gorostasnih topola i hrasta. Ime je verovatno dobila po razvalinama stare tvrđave (grada) čije se zidine nalaze u Tisi, a samo manji deo, kada voda opadne, izviruje iz vode. Pretpostavlja se da je grad zidan 1300—1320. godine i da su ga početkom 15. veka držali despoti Đurađ i Stevan Branković. Prema odredbama Karlovačkog mira razoren je 1701. godine.

Šumica se nalazila pored same Tise — između korita reke i nasipa — koji štiti Novi Bečej od poplava. Protezala se od skele, današnjeg izlaza na Tisu iz Svetozara Miletića ulice, pa do razvaline starog grada, u dužini od oko 1 km, a u svom širem delu oko 200—250 metara. Najveći deo, onaj što je bliže centru Novog Bečeja, bio je zasađen topolom, a onaj prema razvalinama grada hrastovim drvećem.

U srednjem delu šuma je bila raskrčena i pretvorena u slobodan prostor na kome se nalazilo fudbalsko igralište. Pored fudbalskog igrališta bliže nasipu — dolmi nalazilo se lepo uređeno igralište za tenis.

Odmah po ulasku u Gradište, bio je još jedan prazan prostor opkoljen topolovim drvećem na kome se jednom godišnje održavao sokolski slet za srez novobečejski. Ovaj deo je u godinama postojanja dva fudbalska kluba u Novom Bečeju Građanski i Soko, služio igračima Sokola za održavanje treninga.

Fudbal je nastao i razvijao se u Gradištu zbog izvanrednog položaja na kome se ono nalazilo. Neposredna blizina Tise, omogućavala je da se u letnjim danima uz igru moglo u reci osvežiti, ili obrnuto, uz kupanje, u debelom hladu topolovog drveća mogao se igrati fudbal, tenis i svi drugi sportovi koji su se u to vreme upražnjavali. Pored istaknutog, Gradište je imalo i tu pogodnost što je bilo u neposrednoj blizini centra grada. Da je na bilo kom drugom mestu, šumica bi za pojedine krajeve grada bila mnogo udaljena, a prema tadašnjoj zainte-resovanosti za sport — neprimamljiva.

Gradište je ostavljalo nezaboravne utiske na sve one koji su dolazili u Novi Bečej, a naročito na gostujuće fudbalske ekipe. Usred najvećih pripeka u julu i avgustu utakmice su održavane u Gradištu sa početkom od 16 časova, kako bi se gostujuće ekipe mogle, predvečernjim vozovima, vratiti svojim kućama. Bez hladovine koju su pružale topole, ne bi se mogle igrati utakmice u tako ranim popodnevnim časovima, a da se i ne pominje da niko od gledalaca ne bi želeo da provede 2 sata na letnjoj žegi.

Tridesetih godina izgrađena, uz samu Tisu, pored Gradišta je kućica na betonskim stubovima koja je poslednjih godina postojanja Gradišta (šuma Gradište je posečena 1948. godine) bila svlačionica za fudbalere i plivače. Zgrada je imala dve lepe sobe i prostrani hodnik duž cele kuće. I sama ova skromna kućica bila je u skladu sa svim onim nezaboravnim što je Gradište pružalo, ne samo Novobečejcima, nego i svima onima koji makar jednom posete Gradište posebno u letnjem periodu.

Mora se — na žalost — i pored sve bolećivosti prema Gradištu reći, da je ono bilo jedan od razloga za skroman uspeh novobečejskog fudbala. Skoro svake godine Tisa je plavila Gradište, i voda je u njemu ostajala od aprila do maja, a ponekad i do juna, pa su novobečejski fudbaleri zbog toga imali prilično kratku sezonu priprema za utakmice u nastupajućoj takmičarskoj godini.

Ljubav prema Gradištu nije davala, ni da se pomisli, da se igraralište premesti na neko drugo mesto. Postojala je neprekidna bojazan, da bi na svakom drugom mestu utakmice bile slabije posećene.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da se Omladinski Dom sa svojim prostorijama, salom i letnjom binom nalazio na sadašnjem mestu Tržnog centra i Autobuske Stanice?