Stevan Čekić

Zapaženo mesto, u periodu nastajanja srpskog pozorišta, zauzima i Stevan Čekić. Za njega naša pozorištna istorija ne zna gde je i kada rođen. Borivoje Stojković u svoj Istoriji srpskog pozorišta... - navodi, da se prvi put javlja u družini Jovana Kneževića 1860. godine, gde je ostao do prelaska, jula 1861. godine, u Srpsko narodno pozorište. Njegov značaj je, po Stojkoviću, što je imao svoju pozorišnu družinu, koja je izgleda gostovala sem u Beogradu i u drugim gradovima Srbije.

Pretpostavljao sam da je iz Vranjeva, jer se našao Kneževićevom pozorištu tek kad je ovaj sa družinom iz Čanada, Semikluša i Kikinde došao u Vranjevo (Novi Bečej) i tu formirao prvu profesionalnu pozorišnu družinu. Kolebalo me je to što u Novom Bečeju (Vranjevu) danas nema ni jedne porodice sa tim prezimenom, a niti se iko seća da je u poslednjih pedesetak godina bilo tog prezimena, ali sam se ipak upustio u istraživanje i trud se isplatio. U matici rođenih pravoslavne crkve u Vranjevu pod red. br. 7.645 stoji da je Stefan Čekić rođen 10 avgusta 1839. godine po starom kalendaru ili 29. jula 1839. po novom, od oca Avakuma i majke Jelisavete.

Stefan Čekić stupio je u družinu Jovana Kneževića 1860. godine, a 16. jula 1861. primljen je sa ostalim Kneževićevim glumcima za člana Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. Tamo su, međutim, nije dugo zadržao, nego se, kada je Knežević formirao drugu pozorišnu družinu, vratio u Vranjevo i pristupio joj. Sa tim novim Kneževićevim pozorištem gostovao je po mnogim mestima Vojvodne, pa i u Temišvaru.

Čekić se pokajao što je napustio Srpsko narodno pozorište, najpre zbog visokih plata koje su glumci u Novom Sadu primali, zatim, što je pozorište u Novom Sadu bilo veći kolektiv gde je interesantniji i razvijeniji društveni život i što su glumci u tom pozorištu bili njegovih godina i njegovog pozorišnog iskustva, što nije bio slučaj sa novom Kneževičevom družinom.

Pokušao je pismom od 7. aprila 1862. godine, upućenim iz Sente (gde se tada nalazilo Kneževićevo pozorište na gostovanju) Jovanu Đordeviću, da isposluje povratak u Srpsko narodno pozorište. U tom pismu on se nudi da se vrati na staro mesto. Kako je znao da Jovan Đordević sa velikom netrpeljivošću gleda na dalju pozorišnu aktivnost Jovana Kneževića, između ostalog, piše da u Kneževičevom društvu vlada nesloga: „svaki oće da je stariji a nijedan ništa ne razume". " Na kraju pisma kaže „"... ako ne bude, (misli na mesto u Srpskom narodnom pozorištu - primedba L.M.) onda volijem ići kući, nego da se šnjima sramotim". "

Nadajući se u povratak Srpskom narodnom pozorištu Čekić i Gavrilović su se prilično nezainteresovano odnosili u radu Kneževićevog pozorišta, izazivajući pritom i nezadovoljstvo među glumcima. Kako nije dobio potvrdan odgovor od Srpskog narodnog pozorišta, Čekić je nastojao da stvori razdor u Kneževićevoj družini računajući da tako izdvoji jedan broj mladih glumačkih snaga i da sa njima organizuje svoju družinu. Po dolasku Jovana Kneževića sa svojim pozorištem u Novi Bečej novembra 1862. godine dolazi do sukoba sa Čekićem i u decembru  1862. godine veći deo družine se priključuje Stevanu Čekiću. Čekić sa družinom odmah kreće na gostovanje po većim srpskim mestima Vojvodine, a kasnije i po gradovima Srbije.

Tako Čekić sa svojom družinom daje 1863. godine predstave u Melencimna, Srbobranu, Rumi, Iloku, Šidu, Sremskoj Mitrovici, da bi sledeće godine prešao u Srbiju, gde daje predstave u Šapcu i Loznici. To je bila prva družina koja je gostovala po gradovima Srbije, izuzimajući Beograd u kome su još ranije gostovale družine iz Vojvodine.

Ne zna se dokle je radila ova Čekićeva pozorišna družina, ali se njegova aktivnost, možda sa novoosnovanom družinom javlja i u 1866. godini u Beogradu (možda je tu i osnovana). Bila je to izgleda dobro organizovana družina, skromnija po broju glumaca, ali su se u njoj našli izuzetno daroviti mladi glumci kao što su: Miloš Cvetić, Fotije Iličić, Marko Subotić, Milica Iličić-Biberović, zatim Đura Rajković sa suprugom Milom i drugi.

Mnogi ovi od Čekićevih glumaca imali su kasnije svoje putujuće družine, te i u tome treba videti njegov doprinos srpskom pozorištu.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da se novobečejska pošta krajem tridesetih i početkom četrdesetih godina XX veka nalazila na uglu ulica Narodnog fronta i M.Tita, odnosno u nekadašnjoj kući Zoltana Luksedera?