Porodica Ognjanović

Slučaj je hteo da se posle Prvog svetskog rata, 1919. ili 1920. godine u Solunu, u nekoj kafani za ručkom, sretnu braća Ognjanović, Sofronije i Filip, sa dr Aurelom Pajžom, veleposednikom iz Vajske u Bačkoj. Dr Aurel Pajž je uoči Prvog svetskog rata kupio veliki posed u Bočaru, po povolјnoj ceni, sa kompletnim inventarom, poslugom i zaposlenim „birošima". Pošto je Pajž, imao neke druge planove i namere rešio je da proda imanje u Bočaru. Susret u Solunu za braću Ognjanović je bio sudbonosan. Iz razgovora sa njima dr Pajž je saznao čime se bave i predložio im da dođu u Bočar i vide kakve im se mogućnosti pružaju za posao kojim su se bavili. Oni su imali velika stada ovaca i bavili se proizvodnjom sira. Trgovali su sa Grcima i izvozili u Grčku stoku i sireve.

Ognjanovići su bili imućni, poreklom iz Galičnika, tadašnje južne Srbije, a danas Makedonije. Porodica je bila brojna. Bilo ih je devetoro braće: Sofronije, Filip, Miloš, Slavko, Spiridon, Ljupče, Jovan, Dokse i Krsta.

Braća Ognjanović su prihvatila da trguju sa dr Pajžom. Već 1921. godine. Sofronije Ognjanović sa suprugom Tomanijom nastanjuje se u Bočaru. Sva njegova braća su dolazila u Bočar i povremeno živela, ali stalno je u Bočaru živela njegova porodica, a jedno vreme i Filipa Ognjanovića. Zajedno sa dr Pajžom započinju proizvodnju raznih prerađevina od mleka. Sir - kačkavalј je brzo postao tražen na tržištu, pa je donosio veliku zaradu.

Samo nekoliko godina kasnije, oko 1925. godine, braća Ognjanović otkuplјuju celo imanje, kaštel sa inventarom, majur i stoku sa svom opremom. Od tada počinju da rade sami, i to veoma uspešno. Bavili su se uzgojem stoke, zemlјoradnjom, proizvodnjom mlečnih proizvoda i trgovinom. Do 1941. godine su toliko razvili proizvodnju mlečnih proizvoda, naročito sira kačkavalјa, da su ga izvozili na svetsko tržište. Sir kačkavalј sa zaštitnim znakom Ognjanović bio je na trpezama u Americi, Engleskoj, Turskoj, Egiptu. Grčkoj, Nemačkoj i u drugim zemlјama širom sveta. Imali su svoje punktove za otkup mleka i izradu prve faze kačkavalјa u preko trideset sela srednjeg i severnog Banata. U tom periodu Ognjanovići su izradili hladnjaču sa velikim motorom koji je proizvodio električnu energiju za njihove potrebe. Pred Drugi svetski rat posedovali su dva automobila i kamion kao i kuće u Beogradu i Kikindi. Za vreme nemačke okupacije, u Bočaru je za komesara postavlјen Nemac koji je kontrolisao proizvodnju sira. Kompletnu proizvodnju sira preuzimala je nemačka vojska. U mlekari su tada na prinudnom radu bili mladići mobilisani iz okolnih sela.

Sofronije i njegova žena Tomanija su imali četvoro dece. Kćerke Galena i Ljubica su rođene još pre dolaska u Bočar, a sinovi Aleksandar (1922) i Dragiša (1925) su rođeni u Bočaru. Sinovi su u Bočaru završili osnovnu školu, a gimnaziju „Kralј Aleksandar" završili su u Beogradu. Posle rata Aleksandar je završio Polјoprivredni fakultet u Zemunu. Nakon završetka poslediplomskih studija i odbrane doktorata postao je redovni profesor Polјoprivrednog fakulteta u Zemunu. Prvi u našoj zemlјi je počeo odgoj mesnate junadi, ovaca i svinja. Umro je 1974. godine, u pedeset drugoj godini života. Supruga i dve kćeri žive u Beogradu.

Dragiša je studirao pravo i muziku na Konzervatorijumu u Ljublјani. Konzervatorijum je završio, dok se ne zna da li je završio i pravo. Živi u Ljublјani u muzičkoj porodici, sa suprugom Gešperčik, operskom pevačicom i kćerkom Tamjanom, pijanistkinjom. U lјublјanskoj Operi je bio operski pevač, svirao u Filharmoniji, a penzionisan je kao direktor lјublјanske Filharmonije.

Galena je živela u Skoplјu. Bila je udata za profesora Univerziteta. Ljubica je udata za Petričić Jovana, profesora Univerziteta u Beogradu.

Filip, Sofronijev brat imao je dve kćeri, Nataliju i Olgu. U Beogradu su završile osnovnu školu. Kasnije su živele u Skoplјu, pa u Beogradu.

Krsta, najmlađi od devetoro braće Ognjanović, najduže je živeo u Bočaru, sve do šezdesetih godina XX veka. Pre rata se oženio Nemicom Magdom iz Bočara. Sa njom je imao troje dece: sinove Dragomira i Tomu i kćerku Branislavu. Dragomir je arhitekta. Živi i radi u Rumi. Toma je pravnik. Živi i radi u Kladovu, a Branislava je profesor, živi u Beogradu. Krsta i Magda su umrli.

Velika i bogata porodica Ognjanović ostala je u lepom sećanju mnogih Bočaraca. I pored toga što su bili bogati, nisu se izdvajali od ostalih lјudi. Bili su dobronamerni i mnogim su pomagali. Brojni stanovnici Bočara su radili kod njih, najčešće kao sezonski radnici i nadničari. Pedeset radnika je bilo stalno zaposleno na Ester majuru. Pored toga, u fabrici i radionici, kao kočijaši, stočari, kuvarice i činovnici (2-3) radilo je još 50-60 radnika.

Tags:

O gradu